Treść orzeczenia
Sygn. akt V CZ 121/06
Postanowienie
Dnia 25 stycznia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie ze skargi I. B. i D. B. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa I. B. i D. B. przeciwko Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej w K. o naprawienie szkody, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 lipca 2005 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 stycznia 2007 r., zażalenia pozwanej Kompanii Węglowej Spółki Akcyjnej na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 17 listopada 2006 r., odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 17 listopada 2006 r. Sąd Apelacyjny zwrócił pozwanej Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej odpowiedź na zażalenie powodów I. B. i D. B., przyjmując, iż braki formalne pisma procesowego nie zostały uzupełnione w terminie 7 dni od daty doręczenia pozwanej wezwania do ich uzupełnienia.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie pełnomocnik powodów zarzucił obrazę art. 130 § 2 k.p.c., wywodząc, iż w zakreślonym terminie nadał listem poleconym pismo zawierające uzupełnienie wspomnianych braków formalnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest niedopuszczalne. Sytuacje, w których możliwe jest wniesienie zażalenia do Sądu Najwyższego, samodzielnie i taksatywnie określa art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. Przepis ten, jako mający charakter wyjątkowy, nie dopuszcza analogii, które prowadziłyby do jego rozszerzenia. Zażaleń do Sądu Najwyższego na jakiekolwiek zarządzenia przewodniczącego w sądzie drugiej instancji w tym przepisie nie wymieniono, z czego wnosić należy, iż są one niezaskarżalne. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c. i w zw. z art. 39821 k.p.c. odrzucił zażalenie.