Treść orzeczenia
Sygn. akt V CZ 110/10
Postanowienie
Dnia 10 marca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)
SSN Krzysztof Strzelczyk
SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi L. B. o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku E. B. i innych, przy uczestnictwie J. K. i innych, o stwierdzenie zasiedzenia służebności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 marca 2011 r., zażalenia wnioskodawcy L. B. na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 8 lipca 2010 r., oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lipca 2010 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił kolejną skargę wnioskodawcy L. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 26 stycznia 2001 r. wydanym w postępowaniu odwoławczym w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia służebności. Przyczyną odrzucenia skargi było stwierdzenie przez Sąd Okręgowy, że nie została ona oparta na ustawowej podstawie, ponieważ wskazana przez skarżącego przyczyna wznowienia – bezzasadne oddalanie jego wniosków dowodowych w prawomocnie zakończonym postępowaniu - uzupełniona wnioskiem o przeprowadzenie tych dowodów, nie odpowiada żadnej z podstaw, na których można oprzeć skargę o wznowienie postępowania. Skoro bowiem wnioski dowodowe były przez wnioskodawcę zgłaszane w toku prawomocnie zakończonego postępowania o stwierdzenie zasiedzenia służebności, to nie stanowią dowodów nowych, wcześniej nieznanych w sprawie.
Dodatkowo Sąd Okręgowy zauważył, że art. 408 k.p.c. wyłącza możliwość żądania wznowienia postępowania po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku, z wyjątkiem wypadku, kiedy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego zmianę i wznowienie postępowania w sprawie, a także zasądzenie kosztów postępowania. Podniósł, że podstawę wznowienia stanowi nieważność postępowania spowodowana brakiem należytej reprezentacji oraz ujawnione, wcześniej mu nieznane dowody.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie wnioskodawcy nie przystaje do treści złożonej przez niego skargi. Skarżący powoływał się w niej na nieprawidłowo przeprowadzone postępowanie dowodowe, nie podnosił natomiast żadnych zarzutów dotyczących niewłaściwej reprezentacji czy też wykrycia nowych środków dowodowych. Wprawdzie w toku postępowania zainicjowanego skargą o wznowienie postępowania możliwe jest wskazanie nowych podstaw tej skargi, jednak zawarte w art. 3941
§ 3 k.p.c. odesłanie do odpowiedniego stosowania art. 39821 k.p.c., uzasadnia stosowne uwzględnienie w toku postępowania zażaleniowego zakazu rozszerzenia żądania pozwu lub wystąpienia z nowymi żądaniami (art. 383 k.p.c.). Wiążący charakter wskazanej przez skarżącego podstawy wznowienia, wyznaczający zakres rozpoznania sprawy (art. 412 § 1 k.p.c.) upodabnia tę podstawę do żądania pozwu. Odpowiednie zastosowanie art. 383 k.p.c. wyłącza możliwość zgłoszenia nowej podstawy wznowienia w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi.
Na marginesie należy zauważyć, ze skarga oparta na podstawach wskazanych w zażaleniu była przedmiotem oceny we wcześniejszym postępowaniu i została prawomocnie odrzucona (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2010 r., V CZ 11/10, nie publ.).
Z tych przyczyn argumentacja skarżącego, nawiązująca do nowych podstaw nie może odnieść skutku. Podstawa wskazana pierwotnie słusznie natomiast została przez Sąd Okręgowy zakwalifikowana jako nieprzewidziana w ustawie, co – wobec taksatywnie wymienionych w przepisach dopuszczalnych podstaw wznowienia – uzasadniało odrzucenie skargi.
Podstawę oddalenia zażalenia stanowi art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art.
39814 k.p.c.