Treść orzeczenia
Sygn. akt V CZ 107/11
Postanowienie
Dnia 8 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa M. W. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2012 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 czerwca 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powódki na podstawie art. 3986
§ 2 k.p.c., uznając, że powódka, pomimo wezwania, nie usunęła braku skargi kasacyjnej, ponieważ uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, zawarte w uzasadnieniu tej skargi, jest niewystarczające. Spełnienie tego wymogu nie może się ograniczać do uzasadnienia wcześniej powołanych podstaw skargi kasacyjnej, a do tego sprowadza się uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdził Sąd Apelacyjny.
W zażaleniu powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia twierdząc, że sformułowała w skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie. Zdaniem żalącej, o ocenie czy uzasadnienie wniosku jest wystarczające do przyjęcia skargi do rozpoznania orzeka Sąd Najwyższy a nie Sąd Apelacyjny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie zasługiwało z przyczyn formalnych na uwzględnienie. Strona powodowa została wezwana przez przewodniczącego na podstawie art. 3986 § 1 k.p.c do usunięcia braku skargi kasacyjnej, przez zamieszczenie brakującego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, a więc spełnienia wymogu określonego w art. 3984
§ 2 k.p.c. (a nie jak błędnie podała żaląca w uzasadnieniu zażalenia – art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c.).
Wykonując wezwanie przewodniczącego strona powodowa w piśmie procesowym z dnia 22 czerwca 2011 r., w którym błędnie określono jego datę jako 22.07.2011 r. (k. 249 akt), zamieściła na s. 2 uzasadnienie wniosku, powołując się na istnienie istotnego zagadnienia prawnego oraz na konieczność zagwarantowania przez państwo jednolitych zasad w podanym w piśmie zakresie. Uzasadnienie to uznał Sąd Apelacyjny za niewystarczające, ze wskazaniem własnej motywacji dla takiej oceny.
W tej sytuacji należało przyjąć, że brak skargi kasacyjnej w postaci uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania został przez stronę powodową usunięty, co pozbawiało Sąd drugiej instancji uprawnienia odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986
§ 2 k.p.c.
Uznanie przez Sąd Apelacyjny przedmiotowego uzasadnienia wniosku za niewystarczające dla jego uwzględnienia stanowiło już niedopuszczalne wkroczenie przez ten Sąd w płaszczyznę oceny merytorycznej, którą ustawodawca zastrzegł wyłącznie dla Sądu Najwyższego, a nie dla Sądu drugiej instancji. W tej ostatniej kwestii rację ma więc strona żaląca, że o merytorycznej zasadności wniosku, w kontekście jego uzupełnionego w terminie uzasadnienia, orzeka Sąd Najwyższy, a nie Sąd Apelacyjny.
Wobec powyższego, z tej ostatnio wskazanej przyczyny, Sąd Najwyższy uwzględnił zażalenie i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39816 k.p.c. w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.