Treść orzeczenia
Sygn. akt V CSK 70/05
Postanowienie
Dnia 9 listopada 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie z powództwa Szpitala Specjalistycznego im. […] przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia Oddziałowi Wojewódzkiemu [...] o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2005 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego […] z dnia 20 kwietnia 2005 r., 1.) odrzuca skargę kasacyjną; 2.) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3600, zł (trzy tysiące sześćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2005 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację strony powodowej, złożoną od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 listopada 2004
r. w sprawie o zapłatę.
Strona powodowa w skardze kasacyjnej zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię art. 3, 31 i 53 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym oraz art. 37 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego w całości wyroku, a także uchylenie w całości poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonych wyroków zgodnie z wnioskiem i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zasądzenie na rzecz powoda wskazanej kwoty.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące skargi kasacyjnej w wersji redakcyjnej i numeracji obowiązującej po dniu 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.U. z 2005 r., Nr 13, poz. 98). W art. 3984
§ 1 k.p.c. zostały określone wymagania wobec treści skargi kasacyjnej. W przypadku wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia (art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c.), w praktyce chodzi o wykazanie okoliczności, które podlegają badaniu w tzw. przedsądzie, czyli występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania oraz oczywistej zasadność skargi (art. 3989 § 1 k.p.c.). Brak zatem w skardze kasacyjnej wniosku o rozpoznanie skargi i jego uzasadnienia powoduje odrzucenie skargi, bez wzywania do uzupełnienia tego braku (aktualne pozostaje w tym zakresie orzecznictwo Sądu Najwyższego, np. z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 51).
Strona skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ”na podstawie art. 3989
§ 1 pkt 2 k.p.c., wobec istnienia potrzeby wykładni przepisów ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym i powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia, budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów”.
Odnosząc się do powyższego fragmentu, należy stwierdzić, że skarżąca nie uzasadniła sformułowanej przez siebie tezy i nie wskazała na rozbieżności występujące w orzecznictwie. Odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w powołanym przez skarżącego orzecznictwie sądów. Tylko wtedy wykazany zostanie publicznoprawny charakter skargi kasacyjnej, której celem podstawowym jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147).
Strona skarżąca w skardze kasacyjnej nie wskazała nawet na konkretny przepis, który - jej zdaniem - budzi poważne wątpliwości, nie wskazała, jakiego rodzaju wywołuje on rozbieżności w orzecznictwie sądów, ani nie powołała się na takie orzecznictwo. W związku z powyższym nie zostały spełnione wymagania w zakresie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Należy podkreślić, że nie mogą być uzupełnione braki treści skargi kasacyjnej, czyli elementy określone w art. 3984
§ 1 k.p.c. Braki te skutkują odrzuceniem skargi kasacyjnej (art. 3986
§ 3 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c.