V CSK 354/07PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział V

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2007 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt V CSK 354/07

Postanowienie

Dnia 24 października 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa W. W. i W. C. przeciwko Ł. S., W.S. i D. S. o uznanie umów za bezskuteczne, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 października 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanych: W. S. i D. S. od wyroku Sądu Okręgowego w J. z dnia 5 kwietnia 2007 r.,

1) odrzuca skargę kasacyjną w części zaskarżającej wyrok w punkcie I podpunkt 2 oraz w punkcie II;

2) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w pozostałej części.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym, co potwierdza przepis art. 3981

§ 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo.

Zgodnie z art. 3989

§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy zachodzi nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią więc obligatoryjny i nieodzowny element oceny w tym stadium postępowania kasacyjnego. Badanie ich na podstawie i w zakresie, przedstawionego w skardze kasacyjnej, uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania doprowadziło Sąd Najwyższy do konkluzji, że w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w części, w której skarga była dopuszczalna.

Natomiast o odrzuceniu w części skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. przesądziła okoliczność, że pozwani nie mieli interesu prawnego (gravamen) w zaskarżeniu orzeczenia w punktach I.2 i w punkcie II, ponieważ zawarte w tych punktach rozstrzygnięcia są dla pozwanych korzystne.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.