V CNP 96/11PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział V

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2012 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt V CNP 96/11

Postanowienie

Dnia 19 września 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper

w sprawie ze skargi T. P.-S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2009 r., w sprawie z powództwa T. P.-S. przeciwko R. D., A. G. i R. L. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 września 2012 r., odrzuca skargę i zasądza od T. P.-S. na rzecz R. D. kwotę 1.800 zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki T. P. – S. od wyroku Sądu Okręgowego w K. oddalającego powództwo o zapłatę. Powyższy wyrok powódka zaskarżyła skargą kasacyjną, która nie została przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2011 r.

Obecnie T.P.- S. zaskarżyła wyrok Apelacyjnego i poprzedzający go wyrok Sądu Okręgowego na podstawie art. 4241

§ 1 i 2 k.p.c. wnosząc o stwierdzenie ich niezgodności z prawem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje co do zasady tylko od orzeczenia sądu drugiej instancji, a jedynie w wyjątkowych wypadkach od prawomocnego orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji. Pojęcie „wyjątkowego wypadku” odnosi się zarówno do przyczyn niezgodności z prawem orzeczenia jak i powodów, dla których strona nie skorzystała z możliwości jego zaskarżenia. Sytuacja taka jednak w stanie niniejszej sprawy nie zachodzi, gdyż postanowienie Sądu Okręgowego zostało uprzednio zaskarżone przez powódkę apelacją, którą Sąd Apelacyjny oddalił.

Przesłanką skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji jest niemożność jego zmiany lub uchylenia (art. 4241

§ 1 k.p.c.). Skarga taka jest więc niedopuszczalna zarówno gdy strona nie wykorzystała możliwości zaskarżenia takiego orzeczenia przysługującą jej skargą kasacyjną jak i wówczas, gdy Sąd Najwyższy odmówił uprzednio przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej od tego orzeczenia (post. SN z dnia 25 lipca 2008 r., III CNP 33/08, nie publ.).

Z tych przyczyn wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248

§ 2 k.p.c. O kosztach postępowania wywołanego wniesieniem skargi orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art.39821 i art.

42412 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.