Treść orzeczenia
Sygn. akt V CNP 70/07
Postanowienie
Dnia 5 czerwca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi Z. S. i A. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w J. z dnia 22 stycznia 2007 r. w sprawie ze skargi dłużników Z. S. i A. S. przy uczestnictwie W. S. skarga na czynności komornika, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 czerwca 2007 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 stycznia 2007 r. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie dłużników A. S. i Z. S. na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 12 października 2006 r. w sprawie ze skargi na czynności komornika. Uczestnicy postępowania […]w dniu 12 lutego 2007 r. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej postanowienia Sądu Okręgowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 871
§ 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez uczestników postępowania, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.
Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.
Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, ponieważ zawiera nieusuwalne braki. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).