V CNP 7/11PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział V

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2011 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt V CNP 7/11

Postanowienie

Dnia 25 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi R. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 12 października 2009 r., w sprawie z wniosku Z. C. i innych, przy uczestnictwie Gminy M. o stwierdzenie zasiedzenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2011 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 października 2009 r. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 8 lipca 2009 r. odrzucającego apelację z powodu jej nienależytego opłacenia w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia.

Postanowienie Sądu Okręgowego wnioskodawca R. L. zakwestionował skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która zmieniła przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W postępowaniu nieprocesowym, zgodnie z treścią dodanego art. 5192

§1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego postanowienia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W wypadkach wyjątkowych, o których mowa w art. 5192 § 2 k.p.c., można także żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie postanowienia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.

W zakresie nieobjętym hipotezami powyższych przepisów w przypadku powstania szkody wskutek wydania orzeczenia przez sąd skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest niedopuszczalna. Od prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się przed sądem powszechnym, bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.).

W związku z powyższym wniesiona skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art. 4248

§ 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.