Treść orzeczenia
Sygn. akt V CNP 54/09
Postanowienie
Dnia 26 października 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi A.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 września 2008 r., sygn. akt [...] w sprawie z powództwa A.Ś. przeciwko P.W. i A.K. o opróżnienie lokalu mieszkalnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2009 r., 1.) odrzuca skargę; 2.) nie obciąża skarżącej kosztami postępowania skargowego.
Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z dnia 29 września 2008 r. Sąd Okręgowy w W., na skutek apelacji pozwanych P.W. i A.K., zmienił wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 22 lutego 2008 r. w sprawie o opróżnienie lokalu mieszkalnego. Wyrok Sądu Okręgowego pozwana A.K. zakwestionowała skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Domagała się uchylenia w całości zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego i oddalenie powództwa o eksmisję. W skardze zarzuciła rażące naruszenie art. 222 k.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4245
§ 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać – obok oznaczenia orzeczenia, od którego została wniesiona, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia, wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem, wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe – także uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy.
Każde z wymagań przewidzianych w art. 4245
§ 1 k.p.c. ma charakter samoistny, co oznacza, że powinno być spełnione samodzielnie, a skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest brakiem nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine. W skardze wniesionej przez pełnomocnika pozwanej nie uprawdopodobniono rozmiaru poniesionych szkód, ponieważ skarżąca stwierdziła jedynie, że „wskutek wydania zaskarżonego wyroku doszło do utraty przez pozwanych uprawnienia do korzystania z mieszkania”.
Przesłanka uprawdopodobnienia szkody jest spełniona, jeżeli skarżąca wykaże jej rodzaj i realny rozmiar (por. postanowienie z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05 OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Niezbędne jest przeprowadzenie odpowiedniego wywodu wskazującego na czas powstania szkody oraz na istnienie związku przyczynowego między nią, a wydaniem objętego skargą prawomocnego orzeczenia (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141). Wniesiona skarga takiego wywodu nie zawiera.
Należy także stwierdzić, że wywiedziona przez pełnomocnika pozwanej skarga jest wyrazem niezrozumienia tej instytucji, świadczy o tym sformułowany wniosek o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenia sądu pierwszej instancji. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia i nie może być traktowana wyłącznie jako środek prowadzący do dochodzenia roszczeń przez stronę niezadowoloną z rozstrzygnięcia sądu.
Należało w konsekwencji odrzucić skargę i orzec o kosztach postępowania skargowego (art. 4248
§ 1 k.p.c. oraz art. 102 k.p.c.).