Treść orzeczenia
Sygn. akt V CNP 50/12
Postanowienie
Dnia 26 marca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi A. C. i L. C. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 lutego 2012 r. w sprawie z powództwa A. C. i L. C. przeciwko Powiatowi T. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2013 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
A. C. i L. C. zakwestionowali skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocny wyrok Sądu Okręgowego z dnia 2 lutego 2012 r. uchylający wyrok Sądu pierwszej instancji i odrzucający pozew, a także rozstrzygający o kosztach procesu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która zmieniła przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 4241 § 1 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W wypadku prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.).
Sąd drugiej instancji uchylając wyrok sądu pierwszej instancji i odrzucając pozew, powinien orzec w formie postanowienia (zob. postanowienie SN z dnia 12 października 1999 r., III CKN 693/98, OSNC 2000, nr 4, poz. 73).
Nieprawidłowa postać orzeczenia wydanego w niniejszej sprawie przez Sąd Okręgowy nie konwaliduje tej wadliwości i nie powoduje dopuszczalności wniesionej skargi.
W związku z tym orzeczono o odrzuceniu skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.).