Treść orzeczenia
Sygn. akt V CNP 168/06
Postanowienie
Dnia 19 stycznia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi M. M. i D. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 25 sierpnia 2005 r., w sprawie z powództwa H. L. przeciwko M. M. i D. M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 stycznia 2007 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2005 r. Sąd Okręgowy w G. oddalił apelację pozwanych od wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 8 listopada 2004 r. w sprawie o zapłatę. Zmienił natomiast zaskarżony wyrok w zakresie wysokości odsetek ustawowych.
Pozwani M. M. i D. M. wnieśli o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej wyroku Sądu Okręgowego. Zarzucili zaskarżonemu wyrokowi „obrazę przepisów prawa procesowego poprzez pominięcie dowodów świadczących na niekorzyść powoda; poczynienie ustaleń stanu faktycznego w oparciu o wybiórczo potraktowany materiał dowodowy; naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów poprzez ich dostosowanie do przyjętej przez Sąd koncepcji dotyczącej stanu faktycznego; naruszenie przepisu art. 627 k.c. poprzez zasądzenie od pozwanego M. M. kwoty nienależnej powodowi nawet przy poczynionych przez Sąd ustaleniach".
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Przepis art. 4244 zdanie drugie k.p.c. wyraźnie stanowi, że podstawą skargi nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wynika to z charakteru postępowania przed Sądem Najwyższym oraz z funkcji tego Sądu ukonstytuowanego jako sąd prawa, sprawujący nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji). Ocena dowodów pozostaje zatem wyłączną domeną sądów orzekających i nie może być kontrolowana przez Sąd Najwyższy.
Zarzuty wskazane przez skarżących (w tym zarzut „obrazy przepisów prawa procesowego" bez wskazania chociażby konkretnych artykułów) są w istocie związane z problematyką ustaleń faktycznych i korzystaniem z określonych środków dowodowych. Także wskazanie przez skarżących na naruszenie art. 627 k.c. nie czyni w żadnym razie zadość wymaganiu oparciu skargi na naruszeniu prawa materialnego.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia ograniczona tylko do zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów jest niedopuszczalna jako nieoparta na ustawowej podstawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76; z dnia 9 maja 2005 r., V CNP 2/05, niepubl.; z dnia 28 marca 2006 r., V CNP 55/06, niepubl.).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).