Treść orzeczenia
Sygn. akt V CNP 15/13
Postanowienie
Dnia 6 grudnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie skargi E. K., W. K. i K. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 13 stycznia 2011 r., w sprawie z powództwa W. I. przeciwko E. K., W. K., K. K. i S. K. przy udziale interwenienta ubocznego Gminy Miasta T. o eksmisję, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 grudnia 2013 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wniesiona przez pozwanych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 13 stycznia 2011 r. pozbawiona jest niektórych spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarżący nie uprawdopodobnili wyrządzenia im szkody spowodowanej wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy. Za spełnienie tego wymogu nie można uznać stwierdzenia, że wyrządzona szkoda ma postać nierozpoznania możliwości przyznana lokalu zastępczego i oddalenia wniosku o przyznanie tego lokalu. Wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wskazania jej rodzaju i rozmiaru oraz czasu powstania, a także przedstawienia dowodów uwiarygodniających to oświadczenie, a nie samego odwołania się ogólnie do akt sprawy o oznaczonej sygnaturze. Samo twierdzenie o zaistnieniu szkody i to we wskazanej postaci nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania określonego w tym przepisie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05; z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05; z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego 2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15 lutego 2006 r. IV CNP 7/05).
Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt
5 k.p.c., ponieważ skarżący ograniczyli się na s. 3 do stwierdzenia, że zaskarżenie wyroku nie jest możliwe wobec oddalenia apelacji. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia
17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych, a zwłaszcza skargi o wznowienie postępowania, nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c.