Treść orzeczenia
Sygn. akt V CNP 14/08
Postanowienie
Dnia 30 maja 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa R. M. przeciwko B. J. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2008 r., na skutek skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II Ca (…) [II WSC (…)], odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 maja 2007 r. Sąd Okręgowy w B. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w B.
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia pozwany zarzucił naruszenie art. 6, 647 k.c., art. 233 i 234 k.p.c. i wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazane przez skarżącego art. 233 i 234 k.p.c. wprost dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów. Przedstawiając natomiast zarzut naruszenia art. 6, 647 k.c. skarżący faktycznie też zmierza do podważenia ustaleń faktów i oceny dowodów. Z uzasadnieniu skargi kwestionuje bowiem dokonaną przez Sąd ocenę opinii biegłego sądowego oraz ustalenia Sądu co do rozkładu ciężaru dowodu.
Zgodnie z art. 4248
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.