Treść orzeczenia
Sygn. akt V CNP 10/10
Postanowienie
Dnia 28 maja 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa B. T. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. Ż. w W. o uchylenie uchwały, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2010 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt I ACa (…) [WSC (…)], odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Z art. 4241
§ 1 k.p.c. wynika, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wówczas, gdy skarżącemu została wyrządzona szkoda. Nie tylko zatem uprawdopodobnienie przez skarżącego, że wydanie kwestionowanego orzeczenia wyrządziło mu szkodę to element konstrukcyjny skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4245 §1 pkt 4 k.p.c.), lecz również samo doznanie szkody stanowi przesłankę dopuszczalności skargi. Nie wchodząc zatem nawet w ocenę, czy kwestionowane orzeczenie jest prawidłowe, można stwierdzić, że skarżący nie doznał szkody prawnie relewantnej. Trzeba bowiem podkreślić, że funkcją skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest ewentualne uzyskanie przez skarżącego prejudykatu umożliwiającego mu dochodzenie odszkodowania od Skarbu Państwa. Zatem szkoda, której istnienie stanowi przesłankę dopuszczalności skargi, to taka szkoda, która zgodnie z regulacją k.c. podlega naprawieniu. Chodzi zatem w tym przypadku o szkodę majątkową. Skarżący musiałby zatem wykazać, że doznał uszczerbku majątkowego. Zgodnie przyjmuje się w doktrynie i judykaturze, że do wykazania powstania szkody i jej wysokości właściwa jest metoda dyferencyjna, polegająca na porównaniu hipotetycznego stanu majątku poszkodowanego, jaki by był, gdyby nie wystąpiło zdarzenie wyrządzające mu, w jego ocenie, szkodę z rzeczywistym stanem majątku. Choć zatem postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie jest właściwe do ustalania wysokości ewentualnie doznanej szkody, a Sąd Najwyższy w tym postępowaniu nie ma instrumentów, które pozwalałyby mu na ocenę tej szkody, to należy uznać niedopuszczalność wniesienia skargi, jeżeli żadna szkoda nie została poniesiona. Przedmiotem sprawy jest bowiem skarga o uchylenie kilku uchwał wspólnoty mieszkaniowej, m. in. o odwołaniu skarżącego z zarządu, o wyborze zarządu wspólnoty, o zmianie sposoby zarządu, o powierzenie zarządu wyspecjalizowanemu podmiotowi. Uchylenie żadnej z tych uchwał nie prowadzi do szkody w majątku skarżącego, co uzasadnia odrzucenie skargi.