SNO 54/05PostanowienieSNIzba Karna · Wydział VI

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 października 2005 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

POSTANOWIENIE Z DNIA 13 PAŹDZIERNIKA 2005 R.

Sygn. akt SNO 54/05

Przewodniczący: sędzia SN Jadwiga Żywolewska-Ławniczak (sprawozdawca).

Sędziowie SN: Iwona Koper, Zbigniew Kwaśniewski.

Sąd Najwyższy  Sąd Dyscyplinarny na posiedzeniu w sprawie sędziego Sądu Rejonowego po rozpoznaniu w dniu 13 października 2005 r. zażalenia wniesionego przez Prokuratora Okręgowego na uchwałę Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 1 lipca 2005 r., sygn. akt (...) w przedmiocie odmowy zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, sędziego Sądu Rejonowego postanowił : zażalenie Prokuratora Okręgowego pozostawić bez rozpoznania; kosztami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb Państwa.

Uzasadnienie

Uchwałą z dnia 1 lipca 2005 r., Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny nie uwzględnił wniosku Prokuratora Okręgowego i odmówił zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej dwóch sędziów Sądu Rejonowego X. Y. i W. Z.

Prokurator Okręgowy wniósł zażalenie od tej uchwały, w części dotyczącej sędziego X. Y., zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść oraz obrazę prawa materialnego art. 231 § 1 k.k.

W oparciu o te zarzuty wniósł o uchylenie uchwały w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu.

Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2005 r., Prezes Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego przyjął to zażalenie jako odpowiadające warunkom formalnym i przesłał je wraz z aktami Sądowi Najwyższemu  Sądowi Dyscyplinarnemu do merytorycznego rozpoznania.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje

W sprawie niniejszej zaszła konieczność poprzedzenia merytorycznego rozpoznania przedstawionego przez sąd pierwszej instancji środka odwoławczego  kontrolą trafności wymienionego wyżej zarządzenia  stwierdzającego spełnienie warunków formalnych.

Jednym z warunków skutecznego wniesienia zażalenia, zgodnie z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art.128 ustawy o ustroju sądów powszechnych, jest zachowanie zawitego terminu.

Artykuł 80 § 3 powołanej wyżej ustawy przewiduje siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia od uchwały odmawiającej zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, którego bieg rozpoczyna się od doręczenia tejże uchwały organowi lub osobie, które wniosły o zezwolenie. W sprawie niniejszej odpis uchwały z dnia 1 lipca 2005 r. został doręczony Prokuratorowi Okręgowemu w dniu 15 lipca 2005 r. (k. 96), zatem termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 22 lipca 2005 r.

Tymczasem zażalenie Prokuratora Okręgowego nadane zostało w Urzędzie Pocztowym K. 12 w dniu 26 lipca 2005 r., a więc po upływie terminu zawitego. W tej sytuacji, środek odwoławczy przyjęty mimo nie zachowania terminu zawitego, zgodnie z art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p., należało pozostawić bez rozpoznania.

Rozważywszy powyższe Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekł jak na wstępie.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.