Treść orzeczenia
Sygn. akt SNO 37/15
Postanowienie
Dnia 27 maja 2015 r.
Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSN Wiesław Kozielewicz (sprawozdawca)
Sędziowie: SSN Iwona Koper
SSN Anna Kozłowska
po rozpoznaniu na posiedzeniu zażalenia obwinionego G. W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w […] z dnia 5 marca 2015 r., w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania dyscyplinarnego postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny postanowieniami z dnia 12 listopada 2007 r. i 9 czerwca 2008 r. zawiesił postępowanie dyscyplinarne do czasu zakończenia toczącego się wobec obwinionego G. W. postępowania karnego, cyt. „w zakresie pokrywającym się z przewinieniami służbowymi wyszczególnionymi we wniosku o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej sygn. […]”.
Sąd Rejonowy w […] wyrokiem z dnia 9 października 2014 r., uznał G. W. za winnego dokonania zarzucanych mu czynów i wymierzył łączną karę pięciu lat pozbawienia wolności którą warunkowo zawiesił na okres dziesięciu lat próby, a także łącznie środek karny w postaci zakazu zajmowania stanowiska sędziego na okres dziesięciu lat.
Z uwagi na treść tego prawomocnego wyroku Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r., podjął zawieszone postępowanie dyscyplinarne.
Na to postanowienie zażalenie złożył obwiniony G. W. wnosząc o jego uchylenie. Według obwinionego, cyt. „skazanie w sprawie o sygn. akt […] wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 października 2014 r. nie może stanowić podstawy podjęcia zawieszonego w sprawie […] postępowania, zwłaszcza, iż nastąpiło ono w trybie art. 335 § 1 k.p.k., a aktualny przebieg postępowania karnego wskazuje na zaistnienie przesłanek do wznowienia postępowania”. Obwiniony podnosi, że w toczącym się wobec pozostałych oskarżonych postępowaniu w sprawie II K 63/14, przesłuchani świadkowie zeznają odmiennie niż w postępowaniu przygotowawczym, cyt. „twierdząc, iż byli zmuszani przez przesłuchujących ich prokuratorów i agentów CBA”.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 28 września 2006 r., sygn. akt I KZP 8/06, OSNKW 2006, z. 10, poz. 87, Sąd Najwyższy stwierdził, że postępowanie dyscyplinarne unormowane w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) toczy się niezależnie od postępowania karnego, także w wypadku jednoczesności i podmiotowo – przedmiotowej tożsamości tych postępowań. W takiej sytuacji postępowanie dyscyplinarne należy jednak zawiesić do czasu ukończenia postępowania karnego, gdy przemawia za tym wzgląd na ekonomię procesową lub konieczność zastosowania instytucji określonej w art. 108 § 4 tego Prawa (art. 22 § 1 k.p.k. stosowany odpowiednio), chyba że wystarczające jest zarządzenie przerwy lub odroczenie rozprawy.
Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny zawieszając postępowanie dyscyplinarne w sprawie obwinionego G. W. kierował się właściwie poglądem wyrażonym w podanej wyżej uchwale Sądu Najwyższego. Aktualnie nie istnieje już powód zawieszenia postępowania dyscyplinarnego, gdyż wobec G. W. zapadł prawomocny wyrok skazujący, zaś podnoszone przez skarżącego okoliczności nie są tego rodzaju aby uzasadniały zawieszenie postępowania dyscyplinarnego. Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny postanowił jak na wstępie.