Treść orzeczenia
Sygn. akt IV KZ 64/12
Postanowienie
Dnia 21 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Sobczak
dnia 5 września 2012 r.
w sprawie M. M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 listopada 2012 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 5 września 2012 r., o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem postanowił: nie uwzględnić zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z
Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 1 sierpnia 2012 roku, odmówiono skazanemu doręczenia wyroku tegoż Sądu z dnia 31 maja 2012 roku wraz z uzasadnieniem, wskazując, iż, będąc obecnym na rozprawie apelacyjnej i prawidłowo pouczonym o terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po ogłoszeniu wyroku, skazany uchybił terminowi do dokonania tej czynności.
W dniu 22 sierpnia 2012 roku do Sądu Apelacyjnego wpłynął wniosek M. M. o przywrócenie mu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 31 maja 2012 roku. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku wnioskodawca wskazał, że nie złożył wniosku w terminie z przyczyn od niego niezależnych, gdyż nie posiada wiedzy o wymaganych terminach procesowych, a nie otrzymał pisemnego pouczenia w tym zakresie. Nadto, że jego obrońca z urzędu poinformowała go, iż w sprawie nie można już nic zrobić oraz że jej rola jako obrońcy zakończyła się wraz z postępowaniem przed sądem odwoławczym. Zarządzeniem z dnia 5 września 2012 r., Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego odmówił uwzględnienia przedstawionego wniosku. Na zarządzenie to zażalenie złożył skazany. W tymże zażaleniu podniósł on, iż szok którego doznał dowiedziawszy się o fakcie braku zgłoszenia wniosku o uzasadnienie orzeczenia Sądu Odwoławczego przez reprezentującą go aplikantkę nie pozwolił mu na pełne zrozumienie słów, które były wypowiedziane na rozprawie. Podnosi on także, że podjął bezzwłocznie takie starania w przebiegu swojej sprawy, jakie był w stanie wykonać. Nadto skazany stwierdził, iż „niewiedza lub też ignorancja osób, które mają mnie reprezentować nie może skutkować całkowitym uniemożliwieniem prawidłowego przebiegu mojej obrony”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stwierdzić trzeba, że orzekający w sprawie przywrócenia skazanemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego wobec skazanego orzeczenia Sąd należycie od strony formalnej wywiązał się ze swoich obowiązków i brak jest prawnych podstaw do kwestionowania zaskarżonego przez skarżącego orzeczenia.
Nawet jeśli rzeczywiście przyjąć, iż miały miejsce wskazane przez skarżącego okoliczności, to jednocześnie zauważyć trzeba, że skarżący należycie i w zgodzie z obowiązującym prawem poinformowany został o terminie do złożenia przedmiotowego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, więc de facto sam zawinił w omawianej procedurze, a więc odmowę przywrócenia mu terminu uznać trzeba za uzasadnioną.