Treść orzeczenia
Sygn. akt IV KO 61/13
Postanowienie
Dnia 21 sierpnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)
SSN Krzysztof Cesarz
SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)
w sprawie rozpoznania zażalenia pokrzywdzonego P. D. na postanowienie Prokuratury Rejonowej dla miasta R. z dnia 17 maja 2013 r. o odmowie wszczęcia dochodzenia, po rozpoznaniu wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w R. z dnia 3 lipca 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 kpk postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w J.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r. Prokuratura Rejonowa dla miasta R. odmówiła wszczęcia dochodzenia w sprawie dotyczącej poświadczenia nieprawdy w protokole rozprawy toczącej się przed Sądem Okręgowym w R., z dnia 9 września 2011 r. w sprawie II Ka …/11, to jest o czyn z art. 271 § 1 k.k. – wobec braku danych dostatecznie uzasadniających popełnienie czynu zabronionego. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył pokrzywdzony P. D. Zostało ono przesłane do rozpoznania według właściwości Sądowi Rejonowemu w R. Sąd ten postanowieniem z dnia 3 lipca 2013 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie zażalenia do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdyż sprawa dotyczy Sądu Okręgowego w R. nadrzędnego nad Sądem właściwym do rozpoznania zażalenia.
Opisana sytuacja zdaniem Sądu wnioskującego może budzić wątpliwości pokrzywdzonego oraz opinii społecznej, co do obiektywnego rozpoznania zażalenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W doktrynie i orzecznictwie dominuje pogląd, ze przepis art. 37 k.p.k. określa wyjątek od zasady orzekania przez sąd miejscowo właściwy miedzy innymi w sytuacji występowania okoliczności, które mogą stwarzać przekonanie społeczne (także mylne) o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 lipca 1995 r., OSNKW 1995 r., nr. 9-10, poz. 68). Przedstawiona sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż czyn będący przedmiotem postępowania dotyczy Sądu Okręgowego w R., nadrzędnego nad sądem właściwym do rozpoznania zażalenia. Może to budzić wątpliwości pokrzywdzonego oraz opinii społecznej, co do bezstronności Sądu Rejonowego w R.
Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.