Treść orzeczenia
Sygn. akt IV KO 47/02
Postanowienie
Dnia 28 listopada 2002 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)
SSN Antoni Kapłon (sprawozdawca)
SSN Feliks Tarnowski
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Waldemara Szustakiewicza w sprawie B. P. oskarżonej z art. 113 § 1 w zw. z art. 25 ust. 1 pkt 1 uks po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 listopada 2002 r., wniosku Sądu Rejonowego w K. zawartego w postanowieniu z dnia 16 września 2002 r., o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu po wysłuchaniu wniosku Prokuratora postanowił: wniosku nie uwzględnić.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w K. wskazanym wyżej postanowieniem, wydanym na rozprawie głównej, wystąpił o przekazanie sprawy o sygnaturze VIII Ks …/01oskarżonej B. P. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W., a to w celu połączenia jej ze sprawą V K …/00, która toczy się przed tym sądem, a B.. występuje w niej jako współoskarżona.
W motywach przedmiotowego wniosku podniesiono także, iż „akt oskarżenia w sprawie VIII Ks …/01 dotyczy zatem fragmentu tego samego czynu B. P., o który toczy się postępowanie w sprawie V K …/00”, z tym tylko, że w pierwszej sprawie czyn został zakwalifikowany jako przestępstwo z ustawy karnej skarbowej, a w drugiej jako przestępstwo z kodeksu karnego (art. 286 § 1 kk i inne).
Całość materiału dowodowego dotyczącego obu spraw została zgromadzona w aktach sprawy o sygn. V K …/00.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wniosek nie jest trafny.
Nie kwestionując okoliczności podniesionych w motywach wniosku, skonstatować się godzi, iż dotyczą one zupełnie innej materii regulowanej innymi przepisani kpk niż art. 37 kpk, wyjątkowo przecież i tylko w szczególnych sytuacjach znajdujący stosowanie.
Rzecz mianowicie w tym, iż problematyka tzw. łączności podmiotowej spraw jest poza zakresem działania art. 37 kpk, w tym jego treści merytorycznej, a to dobra wymiaru sprawiedliwości.
Z tych względów postanowiono jak na wstępie. f/es