Treść orzeczenia
Sygn. akt IV CZ 96/15
Postanowienie
Dnia 26 lutego 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Kozłowska (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Władysław Pawlak
w sprawie z wniosku M. A. i J. A. przy uczestnictwie E. G., S. G., B. N., A. N. i G. L. o zniesienie współwłasności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2016 r., zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 6 sierpnia 2015 r., uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2015 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawców M. i J. A. wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 13 marca 2015 r. Sąd Okręgowy stwierdził, że wnoszący skargę domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, nie określili natomiast w żaden sposób zakresu zaskarżenia zgodnie z art. 3984
§ 1 k.p.c.
W zażaleniu wnioskodawcy domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wyjaśnili przy tym, że w pkt I skargi wskazywano jednoznacznie na to, że doszło do zaskarżenia postanowienia Sądu Okręgowego co do pkt 1 z jednoczesnym wnioskiem o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Skarga odnosi się zatem do całego pkt 1, zatem wskazano w skardze odpowiedni zakres zaskarżenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3984
§ 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona ze wskazaniem tego, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części.
Zaskarżone postanowienie zawiera dwa punkty. W punkcie pierwszym znalazła się formuła o zmianie zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku oraz o ustaleniu zasady ponoszenia przez uczestników kosztów postępowania przed sądem w pierwszej instancji. W punkcie drugim rozstrzygnięto o kosztach postępowania apelacyjnego (k. 731 akt sprawy). Przedmiotem postępowania było zniesienie współwłasności nieruchomości opisanej we wniosku.
Skargę kasacyjną wnieśli wnioskodawcy i w jej części wstępnej wyjaśnili, że zaskarżają postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 13 marca 2015 r. „co do punktu 1” i wnoszą o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania (k. 818 akt sprawy). Nie można podzielić stanowiska Sądu Okręgowego, że w treści skargi kasacyjnej nie doszło w sposób wystarczający do wskazania zakresu zaskarżenia w rozumieniu art. 3984
§ 1 k.p.c. Użyte przez nich określenie „co do punktu 1” zaskarżonego postanowienia w powiązaniu z wnioskami kasacyjnymi pozwala na stwierdzenie, że można określić zakres zaskarżenia kwestionowanego rozstrzygnięcia. Skarżący kwestionują przede wszystkim zasadność oddalenia wniosku i rozstrzygnięcie o kosztach w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Z tych względów należało uchylić zaskarżone postanowienie jako nieuzasadnione (art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 k.p.c.).