Treść orzeczenia
Sygn. akt IV CZ 81/11
Postanowienie
Dnia 17 listopada 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Pietrzykowski
SSA Agnieszka Piotrowska
w sprawie z powództwa T. M. przeciwko Polskiemu Towarzystwu Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2011 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie III wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 kwietnia 2011 r., oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2011 r. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego o tyle, że ustalił początkowy termin biegu odsetek ustawowych od dnia 20 kwietnia 2007 r., oddalił apelację pozwanego w pozostałej części i apelację powoda w całości, a także odstąpił od obciążania powoda na rzecz pozwanego kosztami procesu w instancji odwoławczej. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnił trudną sytuacją materialną i osobistą powoda spowodowaną wypadkiem, w związku z którym powód domagał się zadośćuczynienia. O kosztach procesu w instancji odwoławczej postanowiono zgodnie z art. 102 w związku z art. 108 § 1 k.p.c.
Przytoczone rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zaskarżył zażaleniem pozwany zarzucając, że jest ono niedopuszczalne, ponieważ zastosowanie art. 102 k.p.c. jest możliwe jedynie w sytuacjach zupełnie wyjątkowych. Zdaniem skarżącego niedopuszczalne jest przerzucanie kosztów postępowania na pozwanego, który wygrywa postępowanie w instancji odwoławczej wywołane niezasadną apelacją powoda tylko dlatego, że pozwanym jest przedsiębiorca, a powodem osoba fizyczna. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia o kosztach i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu w instancji odwoławczej w kwocie 5.417 zł, a także zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 102 k.p.c., w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może w ogóle nie obciążyć kosztami strony przegrywającej. W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że o nieobciążeniu strony przegrywającej kosztami procesu sąd orzeka na podstawie okoliczności konkretnej sprawy uzasadniających ocenę, że chodzi o „wypadek szczególnie uzasadniony". Skorzystanie z możliwości zastosowania tego przepisu, ustawodawca pozostawia swobodnej ocenie sądu. Jak wskazał Sąd Najwyższy (m. in. postanowienia SN z dnia 3 grudnia 2007 r., I CZ 110/07 i z dnia 1 października 2010, I CZ 142/10 nie publikowane) kwestia trafności i zasadności skorzystania z tego uprawnienia, co do zasady podlega kontroli sądu odwoławczego, jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna mieć w takim wypadku charakter wyjątkowy, do czego - na tle motywów zaskarżonego postanowienia oraz uzasadnienia wniesionego zażalenia - brak jest podstaw.
Z tych względów na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. art. 3941
§ 3 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.