IV CZ 79/11PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział IV

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2011 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 79/11

Postanowienie

Dnia 20 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa K. B. i S. M. przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie Pomorskiemu w G. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 października 2011 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 marca 2011 r.,

I. odrzuca zażalenie w części dotyczącej odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a w pozostałym zakresie oddala zażalenie,

II. zasądza od powodów solidarnie na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

3600 (trzy tysiące sześćset) zł kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 marca 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powodów o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt I ACa 1067/10, i odrzucił skargę kasacyjną powodów od wymienionego wyroku jako spóźnioną.

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r. Sąd Apelacyjny – na skutek apelacji pozwanego – zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji, oddalił apelację powodów i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego. Pełnomocnik powodów, któremu dnia 14 stycznia 2011 r. doręczono odpisu wyroku z uzasadnieniem, dnia 15 marca 2011 r. wniósł skargę kasacyjną. W dniu 22 marca 2011 r. złożył natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd Apelacyjny uznał, że pełnomocnik powodów nie wykazał, że uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej na skutek nagłego pogorszenia stanu zdrowia w dniu 14 marca 2011 r. Nie ma zatem podstaw do przyjęcia, że choroba adwokata (nie wykazana zaświadczeniem lekarza sądowego) uniemożliwiła nadanie skargi kasacyjnej na poczcie w ustawowym terminie. Sąd podkreślił, że powodowie działali w sprawie z dwoma profesjonalnymi pełnomocnikami procesowymi, a adwokat, który uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, w prowadzonej kancelarii zatrudnia pracowników administracyjnych.

Postanowienie zaskarżył zażaleniem pełnomocnik powodów i wniósł o jego zmianę przez „przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej i przekazanie skargi Sądowi Najwyższemu do ponownego rozpoznania” bądź „o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania”. Zarzucił, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został oddalony z naruszeniem art. 148 § 1 , 168 § 1, 171, 233 § 1 k.p.c. i art. 3985

§ 1 w związku z 169 § 1 k.p.c., a skarga kasacyjna została odrzucona z obrazą art. 3986

§ 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Z treści zażalenia wynika jednoznacznie, że pełnomocnik powodów wymienione wyżej postanowienie Sądu Apelacyjnego zaskarżył zażaleniem w całości (zarówno w zakresie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, jak i odrzucenia skargi kasacyjnej).

Tymczasem postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie podlega zaskarżeniu zażaleniem, albowiem nie należy ono do kategorii postanowień kończących postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 3941

§ 2 k.p.c., tj. takich postanowień, które przez uprawomocnienie się trwale zamykają drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji (por. uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 1, z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22). Zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należało zatem odrzucić jako niedopuszczalne (art. 373 w związku z art. 3941 § 2 i 3 k.p.c. oraz art.

39821 k.p.c.).

Jest możliwe natomiast zbadanie prawidłowości postanowienia oddalającego wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 380 k.p.c. w związku z 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. Jednakże warunkiem takiej kontroli niezaskarżalnego postanowienia, które miało wpływ na wynik sprawy, jest zamieszczenie w środku odwoławczym stosownego wniosku. W sprawach, w których występuje profesjonalny pełnomocnik, wspomniany wniosek powinien być sformułowany jednoznacznie, albowiem nie ma podstaw do przypisywania pismom wnoszonym przez zawodowego pełnomocnika treści wprost w nich nie wyrażonych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2008 r., II CZ 54/08, niepubl.). Wniesione w sprawie zażalenie nie zawiera wniosku o rozpoznanie postanowienia oddalającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na podstawie art. 380 k.p.c. Podniesione przez skarżącego zarzuty kwestionujące prawidłowość tego postanowienia uchylają się zatem spod kontroli w postępowaniu zażaleniowym.

W tej sytuacji zażalenie na odrzucenie spóźnionej skargi kasacyjnej, wobec niekwestionowanego faktu, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, podlegało oddaleniu jako nieuzasadnione (art. 39814 w związku z art. 3941

§ 3 k.p.c.).

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego zostało oparte na art. 98 k.p.c. w związku z art. 39821 i 391 § 1 k.p.c.).

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.