Treść orzeczenia
Sygn. akt IV CZ 45/12
Postanowienie
Dnia 5 lipca 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk
SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa Z. J. przeciwko Monice K. i P. K. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lipca 2012 r., zażalenia pozwanej Moniki K. na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie II wyroku Sądu Okręgowego z dnia 25 października 2011 r., oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 25 października 2011 r. oddalił apelację powoda i zasądził od niego na rzecz pozwanej M. K. kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania za instancję odwoławczą.
Jako podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania Sąd wskazał art. 98 § 1 k.p.c. w związku z § 6 pkt 3 w związku z § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
Postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania, zamieszczone w wyroku, zaskarżyła zażaleniem pozwana. Zarzucając naruszenie:
- § 6 w związku z § 13 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia przez przyjęcie jako podstawy orzeczenia § 6 pkt 3 w związku z § 13 ust. 1, podczas gdy zastosowanie w sprawie miał § 6 pkt 3 w związku z § 13 ust. 1, - § 2 ust. 1 w związku z § 6 w związku z § 13 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia przez niezastosowanie, - art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. przez niewyjaśnienie przesłanek rozstrzygnięcia w zakresie kosztów zastępstwa adwokackiego, w tym niewskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia we wskazanej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
Powód nie zajął stanowiska w przedmiocie zażalenia.
Sąd Najwyższy zważył:
Wbrew zarzutom skarżącej uzasadnienie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania odwoławczego nie narusza art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c., gdyż wskazuje że uwzględniono wynik postępowania apelacyjnego, w którym powód przegrał i powołuje podstawę prawną orzeczenia zapadłego w tym przedmiocie. Niezrozumiałe jest kwestionowanie braku podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, które to pojęcie nie odnosi się do akcesoryjnego postanowienia o kosztach postępowania.
Uzasadnione jest zażalenie w zakresie wskazującym na częściowo wadliwie powołaną podstawę prawną orzeczenia o kosztach zastępstwa procesowego pozwanej. Uchybienie to nie może jednak stanowić podstawy wydania postanowienia kasatoryjnego, gdyż Sąd Okręgowy zasądził wynagrodzenie w prawidłowej wysokości. Rozpoznawana sprawa dotyczyła bowiem żądania usunięcia niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym. Wprawdzie w apelacji nie wskazano wprost wartości przedmiotu zaskarżenia, ale należy przyjąć że odpowiadała ona wartości przedmiotu sporu, oznaczonej kwotą 20.000 zł. Zgodnie z § 8 pkt 8 cytowanego rozporządzenia stawki minimalne za prowadzenie spraw o usunięcie niezgodności między treścią wpisu w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym wynoszą 50% stawki, obliczonej na podstawie § 6 od wartości prawa dotkniętego niezgodnością. Stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł wynosi 2.400 zł., stąd pełne wynagrodzenie pełnomocnika odpowiada kwocie 1.200 zł. Jednakże w myśl § 13 ust 1 pkt 1 rozporządzenia stawki za prowadzenie sprawy w postępowaniu apelacyjnym przed sądem okręgowym ulegają obniżeniu do 50 % stawki minimalnej, a jeżeli w pierwszej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % stawki minimalnej, w obu wypadkach nie mniej niż 60 zł. Oznacza to, że kwota 600 zł, zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania za instancję odwoławczą, odpowiadała należnemu wynagrodzeniu pełnomocnika pozwanej.
Z tych względów zażalenie jako bezzasadne podlega oddaleniu (art. 39814 w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.).