Treść orzeczenia
Sygn. akt IV CZ 35/12
Postanowienie
Dnia 27 czerwca 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)
SSN Jan Górowski (sprawozdawca)
SSA Andrzej Niedużak
w sprawie z powództwa F. K. przeciwko Gminie B. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 czerwca 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim wyroku Sądu Okręgowego w . z dnia 25 stycznia 2012 r., oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 25 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy w T. zasądził od powoda na rzecz pozwanej koszty postępowania w kwocie 1200 złotych, opierając się na treści art. 98 k.p.c. Wskazał, że nie znalazł podstaw do zastosowania, przy orzekaniu o kosztach postępowania, art. 102 k.p.c. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania złożył powód, wnosząc o jego zmianę oraz orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu wskazał, że Sąd wadliwie uznał, iż w sprawie nie znajduje zastosowania art. 102 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione. Skarżący podniósł, że Sąd opierając się na treści art. 98 k.p.c. i orzekając o kosztach postępowania, naruszył art. 102 k.p.c., wskazując, iż w sprawie występują szczególnie uzasadnione okoliczności, które uzasadniają odstąpienie od obciążania powoda kosztami postępowania.
Przywołany przez skarżącego przepis, istotnie przewiduje wyjątek od – odnoszącej się do obowiązku rozliczania kosztów postępowania - zasady odpowiedzialności za wynik procesu i pozwala na odstąpienie od niej „w szczególnie uzasadnionych wypadkach”. Fakt ich nastąpienia (bądź braku) podlega ocenie sądu orzekającego w jednostkowym przypadku, także na tle całokształtu rozpoznanej sprawy. Sąd ustalił stan majątkowy powoda, w tym posiadany przez niego majątek (nieruchomości, ruchomości) oraz stałe osiągane dochody. Na podstawie tak ustalonego stanu majątkowego powoda uznał, że brak jest podstaw do zastosowania względem niego wyjątku, o którym mowa w art. 102 k.p.c., i z taką oceną należy się zgodzić. Należy bowiem przypomnieć, że odpłatność wymiaru sprawiedliwości stanowi regułę, od której art. 102 k.p.c. jest wyjątkiem. Powód nie znajduje się w sytuacji majątkowej, która uzasadniałaby zastosowanie względem niego tego wyjątku.
Z uwagi na powyższe, postanowienie Sądu Apelacyjnego odpowiada prawu, a zatem Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c., orzekł jak w sentencji.