IV CZ 35/09PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział IV

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2009 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 35/09

Postanowienie

Dnia 7 maja 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Wojciech Katner

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie ze skargi uczestnika postępowania o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 25 stycznia 2007 r., sygn. akt [...] w sprawie z wniosku A.J. przy uczestnictwie E.K. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 maja 2009 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 marca 2009 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił skargę wniesioną osobiście przez E.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia tego Sądu z dnia 25 stycznia 2007 r. w przedmiocie podziału majątku wspólnego z wniosku A.J. przy udziale E.K. Sąd Okręgowy stwierdził, że zgodnie z art. 871

§ 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, co dotyczy także wniesienia przewidzianej w art. 4241 k.p.c. skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a zatem skarga taka wniesiona osobiście przez stronę podlega odrzuceniu na podstawie art. 4246

§ 3 k.p.c.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącego wnosił o jego uchylenie zarzucając, że skarżący wnosząc skargę kierował się jedynie procedurą wskazaną mu, w odpowiedzi na jego skargę, w piśmie Departamentu Sądów Powszechnych Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia 26 stycznia DSP –II-051-28/09, w którym wskazano, że skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może wnieść między innymi strona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie jest nieuzasadnione. Przewidziane w art. 871 § 1 k.p.c. obowiązkowe zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym odnosi się także do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, przewidzianej w art. 4241 k.p.c., co słusznie stwierdził Sąd Okręgowy. Dlatego skarga taka wniesiona osobiście przez stronę jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu niezależnie od przyczyn, które spowodowały uchybienie obowiązkowi przewidzianemu w art. 871

§ 1 w zw. z art. 4241

§ 1 k.p.c. Nie ma więc znaczenia wskazana w zażaleniu okoliczność, iż skarżący uchybił obowiązkowi z art. 871 § 1 k.p.c. kierując się informacją udzieloną mu przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 w zw. z art. 42412 i art. 3941

§ 3 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.