IV CZ 32/08PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział IV

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2008 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 32/08

Postanowienie

Dnia 24 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z wniosku H. T.j przy uczestnictwie J. K., W. K., R. O., Gminy Miejskiej K. i Skarbu Państwa - Starosty Powiatu K. o stwierdzenie zasiedzenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2008 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 21 stycznia 2008 r., sygn. akt II Ca (…), odrzuca zażalenie

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w L. postanowieniem z dnia 21 stycznia 2008 r. uwzględnił zażalenie Gminy Miejskiej K. na postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego, zawarte w wyroku wydanym w dniu 30 października 2007 r. i zasądził od wnioskodawczyni na jej rzecz kwotę 2150 zł.

W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawczyni wniosła o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z brzmieniem art. 3941 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami przewidzianymi w § 2. Postanowienie sądu drugiej instancji rozstrzygające o kosztach procesu (postępowania apelacyjnego) nie należy do wskazanej wyżej kategorii orzeczeń. Skarżący podniósł zatem zasadnie, że Sąd Okręgowy nie miał podstaw do zastosowania art. 395 § 2 k.p.c. Nie mniej jednak zaskarżone postanowienie należy również do tego rodzaju postanowień i zażalenie na nie jest również niedopuszczalne. Z tego względu zażalenie wnioskodawczyni podlegało odrzuceniu na podstawie art. 370 w zw. z art. 3941 § 3 i

39821 k.p.c.

Oceny tej nie zmienia stanowisko wyrażone przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 23 marca 2007 r. (SK 3/05). Orzeczenie to odnosiło się do nieobowiązującej już regulacji prawnej zawartej w art. 39318 § 2 k.p.c. Na gruncie obowiązującego w tej materii art. 3941

§ 2 k.p.c. Sąd Najwyższy wyrażał już stanowisko (por. postanowienie SN z dnia 12 października 2007 r., IV CZ 56/07), które Sąd Najwyższy w obecnym składzie również podziela, że na postanowienie sądu drugiej instancji o kosztach procesu zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.