IV CZ 27/07PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział IV

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2007 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 27/07

Postanowienie

Dnia 21 czerwca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)

SSN Iwona Koper

SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

ze skargi powódki D. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 1 lutego 2005 r., w sprawie z powództwa J. R. i D. S. przeciwko H.D. o uzgodnienie treści księgi wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2007 r., zażalenia powódki D. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 stycznia 2006 r., oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 27 stycznia 2006 r. odrzucił zażalenie powódki D. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 14 grudnia 2006 r. odrzucające skargę o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że zażalenie zostało wniesione przez powódkę osobiście, a zatem z naruszeniem art. § 1 k.p.c., przewidującego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązek zastępstwa stron przez adwokatów lub radców prawnych. To zastępstwo jest wymagane także w odniesieniu do związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym czynności procesowych podejmowanych przed sądem niższej instancji. Zażalenie powódki podlegało więc odrzuceniu a limine. W zażaleniu na postanowienie z dnia 27 stycznia 2006 r. pełnomocnik powódki podniósł, że Sąd doręczając powódce odpis tego postanowienia nie pouczył jej o tym, iż nie ma ona zdolności postulacyjnej. Ze względu na brak odpowiedniego pouczenia powódki, nie może ona ponieść ujemnych skutków procesowych osobistego wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego na

postanowienie z dnia 14 grudnia 2006 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Niepouczenie powódki, na które powołuje się jej pełnomocnik, mogłoby mieć znaczenie jedynie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odrzuconego zażalenia (art. 168 k.p.c.), nie może natomiast sanować braku zdolności powódki do samodzielnego wniesienia tego zażalenia. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941

§ 3 k.p.c.).

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.