Treść orzeczenia
Sygn. akt IV CZ 112/11
Postanowienie
Dnia 16 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z wniosku P. Ż. przy uczestnictwie E. R. o dział spadku i zniesienie współwłasności nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2012 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 4 lipca 2011 r., oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez wnioskodawcę od postanowienia tego Sądu z dnia 27 października 2010 r.. Sąd uznał, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną wnioskodawcy wynosi 43.000 zł, co oznacza niedopuszczalność tej skargi w świetle art. 3982
§ 1 k.p.c.
W zażaleniu wnioskodawcy kwestionowano postanowienie z dnia 4 lipca 2011 r. i zarzucono mu naruszenie art. 3986
§ 2 k.p.c. i art. 3982
§ 1 k.p.c., co oznaczało konieczność jego uchylenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2010 r. Sąd Rejonowy m. in. ustalił wartość przedmiotu działu i zniesienia współwłasności na kwotę 170.000 zł oraz zasądził od uczestniczki postępowania na rzecz wnioskodawcy (w postępowaniu o dział spadku i zniesienie współwłasności) kwotę 43.000 zł tytułem dopłaty (pkt 2 i 4 tego postanowienia). Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 27 października 2010 r. – w wyniku apelacji uczestniczki – m. in. zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 21 stycznia 2010 r. w pkt 2 w ten sposób, że wartość przedmiotu działu i zniesienia współwłasności ustalił na kwotę 761.461 zł oraz uchylił wspomniane rozstrzygnięcie w sprawie (pkt 1 i 2 postanowienia). W skardze kasacyjnej od postanowienia z dnia 27 października 2010 r., zaskarżonego w całości, skarżący określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 384.771 zł, odpowiadającej wartości nieruchomości przyznanej na własność wnioskodawcy w postępowaniu działowym (s. 3 skargi kasacyjnej).
Sąd drugiej instancji powziął wątpliwości co do prawidłowości wskazanej przez wnioskodawcę wartości przedmiotu zaskarżenia i ustalił tę wartość ostatecznie na kwotę 43.000 zł. Zdaniem tego Sądu, wartość ta powinna być określona stosownie do zakresu kwestionowanego rozstrzygnięcia.
Stanowisko Sądu Okręgowego należy podzielić. W skardze kasacyjnej eksponowano zarzut zawyżenia przez biegłego wartości nieruchomości będących przedmiotem działu spadku i zniesienia współwłasności m. in. z racji przyjęcia – według skarżącego – nierolnego ich charakteru. W apelacji uczestniczka postępowania twierdziła, że dopłata w wysokości 43.000 zł została zawyżona i żądała jej obniżenia. Sąd Okręgowy ustalił, odwołując się do opinii biegłego, wartość działu spadku i zniesienia współwłasności na kwotę 761.461 zł i ostatecznie nie zasądził dopłat. Skoro w skardze kasacyjnej wnioskodawca skoncentrował się na zarzucie zawyżenia przez biegłego wyceny wartości obu nieruchomości, w postępowaniu apelacyjnym nie uzyskał on już kwoty dopłaty w wysokości 43.000 zł, to trafnie Sąd Okręgowy przyjął, że właśnie ta kwota „w istocie oddawała zakres kwestionowanego rozstrzygnięcia, przesądzając o wartości przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną”.
Oznacza to niedopuszczalność skargi kasacyjnej ratione valoris w świetle art. 5191
§ 4 pkt 4 k.p.c.
W tej sytuacji należało oddalić zażalenie wnioskodawcy jako nieuzasadnione (art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).