IV CSK 537/12PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział IV

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2013 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 537/12

Postanowienie

Dnia 10 stycznia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu i Sądowi Apelacyjnemu o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 maja 2011 r.,

1) odrzuca skargę kasacyjną;

2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 5 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda J. J. od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo przeciwko Skarbowi Państwa- Sądowi Okręgowemu i Sądowi Apelacyjnemu o zasądzenie kwoty 93 000 zł. odszkodowania za przewlekłość postępowania w sprawie III Ca 505/09 Sądu Okręgowego.

W skardze kasacyjnej powód wskazał, że opiera skargę „1) na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię prowadzącą do niewłaściwego zastosowania przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (zwanej w dalszej treści „ustawą), 2) na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, w szczególności poprzez nie wyjaśnienie wszelkich okoliczności istotnych dla sprawy”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art.3944

§ 1 pkt.2 k.p.c. jednym z konstrukcyjnych wymagań skargi kasacyjnej jest przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Wymaganie to jest konsekwencją zawężonej kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym, który rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw (art. 39813

§ 1 k.p.c.).

Spełnienie wymagania przytoczenia podstaw kasacyjnych polega na tym, że skarżący ma obowiązek wskazać, na jakiej z przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c. podstaw kasacyjnych opiera skargę kasacyjną, następnie przytoczyć naruszone przepisy prawa z oznaczeniem numeru artykułu (paragrafu, ustępu) ustawy oraz określić na czym ich naruszenie polegało, a w przypadku naruszenia przepisów postępowania ponadto wykazać, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Braki w tym zakresie nie podlegają uzupełnieniu, a skarga kasacyjna nimi dotknięta nie jest skargą kasacyjną i podlega jako taka odrzuceniu wprost (porównaj postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 1996 r. II UKN 25/96, OSNAPiUS 1997/14/255, z dnia 11 marca 1997 r. III CKN 13/97, OSNC 1997/8/114i z dnia 13 czerwca 2008 r. III CSK 104/08, niepubl.). Sąd Najwyższy, działając jako sąd kasacyjny, nie jest uprawniony do samodzielnego poszukiwania i konkretyzowania zarzutów lub też ryzykowania domysłów co do tego, jakiego przepisu dotyczy podstawa skargi. Działanie takie byłoby nieuprawnione, sprzeczne z zasadą bezstronności sądu, a nawet mogłoby być niezgodne z intencją i interesem strony wnoszącej skargę kasacyjną (porównaj między innymi postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2005 r. V CK 847/04, niepubl.).

Skarga kasacyjna powoda nie zawiera tak rozumianego przytoczenia podstaw kasacyjnych bowiem nie wskazano w niej naruszonych przepisów powołanej ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki ani naruszonych przepisów postępowania cywilnego, jak również nie określono sposobu naruszenia tych przepisów i nie wykazano, że ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną jako nie spełniającą wymagania przewidzianego w art. 3984

§ 1 pkt.2 k.p.c.

Na wniosek zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną zasądzono od powoda na rzecz strony pozwanej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.