Treść orzeczenia
Sygn. akt IV CSK 135/09
Postanowienie
Dnia 22 maja 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie z wniosku E. M. przy uczestnictwie M. G. i in. , o dział spadków w przedmiocie wniosku L. G. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania L. G. od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 listopada 2008 r., odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 listopada 2008 r. Sąd Okręgowy w W. zmienił na skutek apelacji wnioskodawcy E. M. postanowienie wstępne Sądu Rejonowego z dnia 5 lutego 2008 r., którym stwierdzono nabycie przez zasiedzenie przez uczestnika postępowania L. G. własności bliżej we wniosku określonej nieruchomości i wniosek ten oddalił.
W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu odwoławczego, opartej na podstawie naruszenia przepisu art. 233 § 1 k.p.c., wymieniony uczestnik zarzucił, że Sąd Okręgowy, bez przeprowadzenia postępowania dowodowego i „bez wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału, pomijając fakty wynikające z przedłożonych w sprawie dokumentów" dokonał odmiennych ustaleń faktycznych dotyczących posiadania tej nieruchomości.
Wskazując na tak sformułowaną podstawę, uczestnik domagał się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i jego zmiany przez oddalenie apelacji wnioskodawcy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wbrew wyraźnemu zakazowi wynikającemu z treści art. 3983 § 3 k.p.c. skarga została oparta na zarzutach dotyczących oceny dowodów oraz poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych. Sposób sformułowania podstawy skargi oraz jej uzasadnienie jednoznacznie wskazują, że celem skargi była jedynie niedopuszczalna próba podważenia stanu faktycznego stanowiącego podstawę orzekania przez Sąd drugiej instancji. Podniesienie w skardze zarzutów, o których mowa w art. 3983
§ 3 k.p.c. oznacza, że skarga została oparta na podstawie, której ustawa nie przewiduje. Ponieważ w sprawie podstawą skargi kasacyjnej zostały uczynione wyłącznie tego rodzaju zarzuty, musiała być ona uznana za środek niedopuszczalny (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r.. III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).
Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy skargę kasacyjną odrzucił na podstawie art. 3986
§ 3 k.p.c.