Treść orzeczenia
Sygn. akt IV CSK 101/13
Postanowienie
Dnia 19 czerwca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z wniosku J. Z. – C. przy uczestnictwie J. C., B. R. i I. O. o podział majątku wspólnego J. Z. – C. i F. C. oraz dział spadku po F. C., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 czerwca 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 maja 2012 r., odrzuca skargę kasacyjną oraz nie obciąża wnioskodawcy kosztami postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni wnosiła o uchylenie postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 30 maja 2012 r. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3983
§ 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). Wskazując jako podstawy skargi art. 233 § 1, art. 328 § 2 i art. 385 k.p.c., art. 618 k.p.c. w zw. z art. 1035 k.c. i art. 520 § 1 k.p.c. skarżąca wprost zakwestionowała dokonaną przez Sąd ocenę wiarygodności i mocy dowodów. Naruszenia tych przepisów skarżąca dopatruje się w przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów, „dokonaniu błędnego rozliczenia finansowego stron”, „wprowadzeniu do sprawy nowego składnika majątkowego”.
Również zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego skarżąca – co trafnie podniesiono w odpowiedzi na skargę kasacyjną – powiela zarzuty apelacji i faktycznie zmierza do podważenia ustaleń Sądu i dokonanej oceny dowodów.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3 k.p.c.).