Treść orzeczenia
Sygn. akt IV CNP 95/07
Postanowienie
Dnia 10 sierpnia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E. z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt [...], w sprawie z powództwa J.Z., P.Z., B.Z., M.Z. i W.Z. przeciwko P.K. o wydanie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 sierpnia 2007 r., skargę odrzuca.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w E. tylko nieznacznie zmienił uwzględniający powództwo o wydanie gospodarstwa rolnego, wyrok Sądu Rejonowego w I. i oddalił apelację pozwanego w pozostałym zakresie. W skardze sporządzonej osobiście pozwany wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie w sprawie wydanego począwszy od dnia 1 września 2004 r. (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., l CNP 1/05 niepublikowane). Oznacza to możliwość wniesienia skargi od prawomocnych wyroków, nakazów zapłaty, postanowień co do istoty sprawy wydanych w postępowaniu nieprocesowym oraz od postanowień tzw. formalnych kończących postępowanie w sprawie.
Sporządzenie skargi objęte zostało przymusem adwokacko - radcowskim. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez fachowego pełnomocnika i dotyczy to także w zasadzie w czynności procesowych związanych z tym postępowaniem, podejmowanych przed sądem niższej instancji, co wynika wprost z treści art. 871
§ 1 k.p.c.
Skoro więc skargę wniósł pozwany osobiście, to podlegała odrzuceniu (art. 4248
§ 1 k.p.c.). Mając na uwadze charakter i skutki tego orzeczenia, oraz datę uprawomocnienia się zaskarżonego orzeczenia brak było celowości wstrzymywania postępowania celem rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata z urzędu (art. 124 k.p.c.). Postanowienie o odrzuceniu skargi nie stoi bowiem na przeszkodzie ponownemu jej wniesieniu od tego samego orzeczenia, przez tę samą stronę w terminie określonym w art. 4246 § 1 k.p.c. (por. postanowienie
Sadu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 22/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 111). W tym celu skarżący musiałby uzyskać zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, gdyby rzeczywiście nie posiadał środków na pokrycie kosztów związanych z tymi czynnościami.