IV CNP 8/13PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział IV

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2013 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV CNP 8/13

Postanowienie

Dnia 16 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk

w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 9 listopada 2010 r., w sprawie z powództwa Polskich Kolei Państwowych Spółki Akcyjnej - PKP SA w W. przeciwko K. S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 maja 2013 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pozwany K. S. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 9 listopada 2010 r. (sygn. Akt […]), którym oddalono apelację pozwanego wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 18 maja 2010 r. (sygn. Akt […]).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego powinna spełniać sformalizowane warunki określone w art. 4245 k.p.c., w tym wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245

§ 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie - w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia. Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., skarżący musi „wykazać” (nie tylko „wskazać”), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17, z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, nie publ., z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Wniesiona skarga nie zawiera wskazanego wyżej elementu. Skarga dotknięta wskazanym wyżej brakiem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. bez możliwości konwalidacji dostrzeżonego braku.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.