Treść orzeczenia
Sygn. akt IV CNP 29/14
Postanowienie
Dnia 13 listopada 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 29 maja 2013 r., w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "N. " w B. przeciwko R. R. o nakazanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 listopada 2014 r.,
1) odrzuca skargę,
2) zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 317 (trzysta siedemnaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.
Uzasadnienie
Pozwany R. R. zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 29 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem powinna zawierać m.in. uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Obowiązek uprawdopodobnienia szkody wyrządzonej zaskarżonym orzeczeniem zostaje spełniony, jeśli skarżący powoła w skardze nie tylko wszystkie znane mu fakty, które wskazują na związek między zaskarżonym orzeczeniem a doznanymi wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powoła dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody wiarygodnym. W postępowaniu wywołanym skargą Sąd Najwyższy wprawdzie nie bada tych dowodów, ale ich powołanie jest konieczne dla uprawdopodobnienia (uwiarygodnienia) szkody. W przeciwnym razie mogłoby się okazać, że skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem przyjęta zostanie do merytorycznego rozpoznania, mimo że zaskarżone orzeczenie nie spowodowało szkody albo wywołało skutki, które tylko w mniemaniu skarżącego stanowią o szkodzie, która w istocie nie zaistniała.
Skarżący nie uprawdopodobnił w skardze wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt
4 k.p.c.). Nie stanowi spełnienie tego wymagania skargi samo twierdzenie powoda, że wskutek włączenia ogrzewania z centralnego systemu ogrzewania całego budynku powód ponosi wyższe koszty ogrzewania niż wcześniej.
Podobnie w żaden sposób nie zostało uprawdopodobnione twierdzenie o szkodzie w ochronie środowiska.
Skarga dotknięta takim brakiem podlega odrzuceniu bez możliwości sanowania dostrzeżonego braku (art. 4248
§ 1 k.p.c.) i dlatego orzeczono, jak w sentencji.
O kosztach postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 99 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c. oraz z uwzględnieniem przepisów § 12 ust. 5 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 2 i § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 490).