Treść orzeczenia
Sygn. akt IV CNP 28/05
Postanowienie
Dnia 26 stycznia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Strus
w sprawie ze skargi pozwanej A. F. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu Sądu Rejonowego w B. z dnia 18 września 2003 r., w sprawie z powództwa" B." Spółki z o.o. w B. przeciwko A. F. i R. D. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2006 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
A. F. pozwana w sprawie zakończonej prawomocnym nakazem zapłaty wydanym przez Sąd Rejonowy w B. w dniu 18 września 2003 r. domagała się stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia. Skarga została sporządzona przez pełnomocnika – radcę prawnego ustanowionego przez sąd, która nie żądała przyznania zwrotu kosztów od Skarbu Państwa.
Odrzucając skargę Sąd Najwyższy uwzględnił treść uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, stanowiącej zasadę prawną, z dnia 26 października 2005 r., sygn. III BZP 1/05 (Biuletyn SN nr 10 z 2005 r.). W punkcie 1 tej uchwały stwierdzono, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od 1 września 2004 r. Uchwała - podjęta już po sporządzeniu skargi - rozstrzyga intertemporalne skutki nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego dokonanej ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 13, poz. 98) wywołującą wątpliwości ze względu na treść art. 4246
§ 1 k.p.c. zakreślającego dwuletni termin do wniesienia skargi, liczony od daty uprawomocnienia się orzeczenia. Zasadniczą trudność interpretacyjną budziło zwłaszcza znaczenie daty wejścia w życie (1 września 2004 r.) nowelizacji kodeksu cywilnego regulującej odpowiedzialność państwa z tytułu wydania orzeczeń niezgodnych z prawem (art. 4171 § 2 k.c.).
Uchwała mająca moc zasady prawnej wiąże również składy orzekające Sądu Najwyższego (art. 62 ustawy o Sądzie Najwyższym), dlatego skarga w rozpoznawanej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.