Treść orzeczenia
Sygn. akt IV CNP 126/06
Postanowienie
Dnia 17 stycznia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marek Sychowicz
w sprawie ze skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 26 kwietnia 2006 r., w sprawie z powództwa K. R. przeciwko J. Z. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 stycznia 2007 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Pozwany J. Z. w sprawie wytoczonej przeciwko niemu przez K. R. o zapłatę wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 26 kwietnia 2006 r. Wprawdzie jako dzień wydania wyroku wskazał dzień 27 kwietnia 2006 r., ale z innych danych powołanych w skardze niewątpliwie wynika, że skarga dotyczy wyroku wydanego w dniu 26 kwietnia 2006 r.
Stosownie do art. 4245
§ 1 pkt 3 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Skarga wniesiona przez pozwanego warunku tego nie spełnia. Zawiera ona przytoczenie podstawy skargi i jej uzasadnienie, ale jest to samodzielny element skargi (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.), odrębny od wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Przepis prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne może być tym samym przepisem, którego naruszenie stanowi podstawę skargi, ale tak być nie musi.
Ponadto skarga wniesiona przez pozwanego nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 4245
§ 1 pkt 6 k.p.c., według którego skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Skarga wniesiona przez pozwanego zawiera wniosek o uchylenie i zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Sformułowanie takiego wniosku świadczy o niezrozumieniu przez skarżącego istoty i charakteru skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, która nie jest środkiem (z wyjątkiem przewidzianym w art. 42411 § 3 k.p.c.) prowadzącym do podważenia prawomocności orzeczenia zaskarżonego skargą.
Wobec tego, że skarga wniesiona przez pozwanego nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 4245
§ 1 pkt 2 i 6 k.p.c., stosownie do art. 4248
§ 1 k.p.c. podlega ona odrzuceniu przez Sąd Najwyższy.