Treść orzeczenia
Postanowienie z dnia 14 maja 2003 r.
Sygn. akt III SW 36/03
Termin do wniesienia skargi na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie wydania zaświadczenia o przysługiwaniu uprawnienia do specjalnego udziału w kampanii referendalnej (art. 48 ust. 6 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym, Dz.U. Nr 57, poz. 507 ze zm.) nie może być przedłużony w trybie przewidzianym dla terminów procesowych.
Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Katarzyna Gonera, Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 maja 2003 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia „Łomżyński Klub Prawicy” na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 5 maja 2003 r. odmawiającą wydania zaświadczenia o przysługiwaniu uprawnienia do udziału w kampanii referendalnej w programach radiowych i telewizyjnych. oddalił skargę.
Uzasadnienie
Państwowa Komisja Wyborcza uchwałą z dnia 5 maja 2003 r. odmówiła Stowarzyszeniu „Łomżyński Klub Prawicy” wydania zaświadczenia o przysługiwaniu uprawnienia do udziału w kampanii referendalnej w programach radiowych i telewizyjnych nadawców publicznych w formie audycji referendalnych, argumentując, iż zgodnie z przepisem art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (Dz.U. Nr 57, poz. 507) podmioty uprawnione mogą najpóźniej w 40 dniu przed dniem referendum zawiadomić Państwową Komisję Wyborczą o zamiarze skorzystania z tego uprawnienia. Termin do dokonania tej czynności upłynął zatem w dniu 29 kwietnia 2003 r., tymczasem zawiadomienie skarżącego wpłynęło do Państwowej Komisji Wyborczej dopiero w dniu 5 maja 2003 r. Państwowa Komisja Wyborcza podkreśliła, iż sposób jej zawiadomienia jest dowolny, istotne jest natomiast dotrzymanie ustawowego terminu wniesienia zawiadomienia. W uchwale stwierdzono ponadto, że w ustawie o referendum ogólnokrajowym - wraz z odpowiednio stosowanymi przepisami Ordynacji wyborczej do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej - w sposób pełny określono procedurę postępowania, bez określenia daty wysłania dokumentu pocztą, jako daty doręczenia tego dokumentu organowi wyborczemu. W konsekwencji Państwowa Komisja Wyborcza stwierdziła, że Stowarzyszenie nie jest podmiotem uprawnionym do udziału w kampanii referendalnej w programach radiowych i telewizyjnych nadawców publicznych, a może jedynie uczestniczyć w tej kampanii na zasadach ogólnych.
W skardze na tę uchwałę Stowarzyszenie „Łomżyński Klub Prawicy” zarzuciło zaskarżonej uchwale obrazę przepisów dotyczących obliczania terminów w postępowaniu przed Państwową Komisją Wyborczą, a mianowicie odrzucenie zasad obliczania terminu do złożenia zawiadomienia określonych w art. 57 § 5 zdanie 1 KPA. Ponadto Stowarzyszenie „Łomżyński Klub Prawicy” wniosło „o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na Uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 5 maja 2003 r. w sprawie odmowy wydania Stowarzyszeniu „Łomżyński Klub Prawicy” zaświadczenia o przysługiwaniu mu uprawnienia do udziału w kampanii referendalnej w programach radiowych i telewizyjnych nadawców publicznych.”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wbrew zarzutom przedstawionym w skardze, stanowisko Państwowej Komisji Wyborczej jest zgodne z prawem, w szczególności z art. 48 ust. 2 powołanej ustawy o referendum ogólnokrajowym. Należy tu wskazać po pierwsze, że z powyższego przepisu wynika jasno, że o zamiarze skorzystania z uprawnienia w zakresie kampanii referendalnej, o którym jest mowa w tym przepisie, Państwowa Komisja Wyborcza powinna zastać zawiadomiona „najpóźniej w 40 dniu przed dniem referendum”. Termin ten jest elementem tzw. kalendarza wyborczego (por. uchwałę Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 kwietnia 2003 r. - Dz.U. Nr 66, poz. 613) i nie może być przedłużony w ramach indywidualnych czynności określonych podmiotów. Po drugie - jak to prawidłowo przedstawiła PKW w uzasadnieniu swej uchwały - przepisy ustawy o referendum, a także podlegające odpowiedniemu zastosowaniu przepisy Ordynacji wyborczej, nie przewidują możliwości uznawania, że zawiadomienie Państwowej Komisji Wyborczej następuje według daty wysłania zawiadomienia w formie przesyłki pocztowej.
Jeżeli z kolei chodzi o prawo wniesienia do Sądu Najwyższego skargi na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej, to - stosownie do art. 48 ust. 6 i art. 96 pkt 6 ustawy o referendum - warunkiem tego „prawa” jest zachowanie określonego terminu. Nie jest to termin, który mógłby być przesuwany w trybie właściwym dla przywrócenia terminu czynności procesowych (por. art. 168 § 1 KPC).
Z powyższych przyczyn, wobec bezzasadności zarzutów skargi, podlegała ona oddaleniu (art. 48 ust. 7 ustawy o referendum).