Treść orzeczenia
Postanowienie z dnia 14 listopada 2002 r.
Sygn. akt III RN 47/02
Funkcjonariuszowi Straży Granicznej przysługuje skarga do sądu administracyjnego na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne (art. 136b ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, Dz.U. Nr 78, poz. 462 ze zm. - w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 czerwca 2001 r.).
Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Andrzej Wasilewski (sprawozdawca), Andrzej Wróbel.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 listopada 2002 r. sprawy ze skargi Leszka J. na orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Głównego Straży Granicznej w W. z dnia 4 lipca 2001 r. [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości [...] od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2001 r. [...] uchylił zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 września 2001 r. [...] odrzucił skargę Leszka J. na orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 4 lipca 2001 r [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej. W uzasadnieniu tego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: „Stosownie do art. 19 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), Sąd ten nie jest właściwy w sprawach dyscyplinarnych, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ani ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Służbie Granicznej (Dz.U. Nr 78, poz. 462 ze zm.), ani żadna inna ustawa nie poddają orzecznictwa dyscyplinarnego w Służbie Granicznej, dotyczącego jej funkcjonariuszy kontroli NSA”.
Minister Sprawiedliwości pismem z dnia 28 marca 2002 r. [...] wniósł rewizję nadzwyczajną od powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2001 r. [...], zarzucając temu postanowieniu rażące naruszenie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), art. 136 b ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz.U. Nr 78, poz. 462 ze zm.) oraz art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, i w konsekwencji, na podstawie art. 57 ust. 2 ustawy o NSA wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej podniesiono w szczególności, że: „stosownie do treści art. 136 b ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszom przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wedle art. 19 pkt 3 ustawy o NSA Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy „w sprawach dyscyplinarnych, chyba że ustawa stanowi inaczej”. Skoro więc art. 136b ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 czerwca 2001 r.) stanowi, że na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszowi przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to oznacza to, że w danym wypadku nie obowiązuje wynikające z dyspozycji art. 19 pkt 3 ustawy o NSA wyłączenie właściwości tego Sądu.
W tej sytuacji, w rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucając postanowieniem z dnia 10 września 2001 r. [...] skargę Leszka J. na orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 4 lipca 2001 r [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarne, rażąco naruszył art. 136b ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 czerwca 2001 r.).
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39313 § 1 KPC w związku z art.10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 43, poz.189 ze zm.) orzekł jak w sentencji.