Treść orzeczenia
Postanowienie z dnia 15 października 2002 r.
Sygn. akt III RN 167/01
Od ostatecznego orzeczenia dyscyplinarnego Prezesa Głównego Urzędu Ceł przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 74 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej, Dz.U. Nr 72, poz. 802 ze zm. w związku z art. 19 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).
Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski, Andrzej Wasilewski (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 października 2002 r. sprawy ze skargi Marcina C. na orzeczenie dyscyplinarne Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 5 lutego 2001 r. [...] w przedmiocie wymierzonej kary dyscyplinarnej, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2001 r. [...] uchylił zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 marca 2001 r. [...] odrzucił skargę Marcina C. na orzeczenie dyscyplinarne Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 5 lutego 2001 r. [...] w przedmiocie wymierzonej kary dyscyplinarnej. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd stwierdził, że: „Art. 19 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) stanowi, że Sąd ten nie jest właściwy w sprawach dyscyplinarnych, chyba że ustawa stanowi inaczej. Regulacji powyższej, odnośnie do funkcjonariuszy celnych nie wyłączył żaden przepis ustawowy”.
Minister Sprawiedliwości pismem z dnia 1 sierpnia 2001 r. [...] wniósł rewizję nadzwyczajną od powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2001 r. [...], zarzucając rażące naruszenie art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz.U. Nr 72, poz. 802 ze zm.) oraz art. 19 pkt 3 ustawy o NSA, a w konsekwencji na podstawie art. 57 ust. 2 ustawy o NSA wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej podniesiono w szczególności, że wskazany art. 74 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej - wbrew stwierdzeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartemu w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - stanowi wyraźnie, iż od orzeczeń dyscyplinarnych Prezesa Głównego Urzędu Ceł ukaranemu przysługuje prawo odwołania w drodze skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wedle art. 19 pkt 3 ustawy o NSA, Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy „w sprawach dyscyplinarnych, chyba że ustawa stanowi inaczej”. Skoro więc art. 74 ustawy o Służbie Celnej stanowi, iż od ostatecznego orzeczenia dyscyplinarnego przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to oznacza to, że w danym wypadku nie obowiązuje wynikające z dyspozycji art. 19 pkt 3 ustawy o NSA wyłączenie właściwości tego Sądu.
W tej sytuacji, Naczelny Sąd Administracyjny, odrzucając w rozpoznawanej sprawie skargę na orzeczenie dyscyplinarne Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 5 lutego 2001 r. - jako niedopuszczalną ze względu na wyłączenie, o którym mowa w art. 19 pkt 3 ustawy o NSA - rażąco naruszył art. 74 ustawy o Służbie Celnej. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39313 § 1 KPC w związku z art.10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 43, poz.189 ze zm.) orzekł jak w sentencji.