Treść orzeczenia
Sygn. akt III KZ 37/14
Postanowienie
Dnia 16 lipca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
w sprawie A. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 lipca 2014 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 maja 2014 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 13 maja 2014 r., odmówiono przyjęcia wniosku A. B. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt II K …/06, zmienionym następnie częściowo wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 11 lutego 2013 r., sygn. akt XIII Ka …/12. Przed wydaniem zaskarżonego zarządzenia, zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2014 r. wezwano skazanego do usunięcia braku formalnego wniosku przez sporządzenie go i podpisanie przez adwokata, zgodnie z wymogiem określonym w art. 545 § 2 k.p.k. W zarządzeniu tym zakreślono skazanemu 7- dniowy termin do usunięcia braku pod rygorem uznania wniosku za bezskuteczny. A. B. nie uzupełnił braku w zakreślonym terminie, wobec czego odmówiono przyjęcia wniosku.
W zażaleniu na to zarządzenie skazany zarzucił, że w zaskarżonym zarządzeniu skupiono się wyłącznie na kwestiach formalnych i przedstawił argumentację, na podstawie której jego zdaniem przedmiotowe postępowanie powinno zostać wznowione.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne i nie mogło zostać uwzględnione. Wniosek o wznowienie postępowania powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata. W orzecznictwie i piśmiennictwie obowiązek wynikający z art. 545 § 2 k.p.k. określany jest powszechnie jako przymus adwokacki. Interpretacja słowa „powinien” jest jednolita i uznaje się to słowo za równoznaczne z bezwzględną koniecznością realizacji nakazu zawartego w omawianym przepisie.
A. B. mógł zatem, po otrzymaniu wezwania do usunięcia braku, ustanowić adwokata w celu sporządzenia i podpisania takiego wniosku. Fakt, że nie uczynił tego, nie uzupełniając braku powoduje, że zaskarżone zarządzenie jest zasadne i jako takie utrzymane zostało w mocy. W sprawie ustanowiono wcześniej dla skazanego obrońcę z urzędu, który pismem z dnia 14 kwietnia 2014 r. poinformował sąd, że nie stwierdził podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Dodać można, że opisywane w zażaleniu okoliczności nie stanowią, jak się wydaje, podstaw do wznowienia postępowania z urzędu. Zgodnie z art. 195 k.p.k. do pełnienia czynności biegłego może być powołana także osoba, której nazwisko, z różnych względów nie widnieje na liście biegłych prowadzonej przez Prezesa sądu i osoba ta nie jest formalnie uważana za biegłego sądowego, w tym tylko jednak znaczeniu, że nie figuruje na liście biegłych.
Na marginesie tylko zaznaczyć jeszcze można, że skazany nadal może ustanowić obrońcę z wyboru w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.
W tym stanie rzeczy, należało orzec o utrzymaniu zaskarżonego zarządzenia w mocy.