Treść orzeczenia
POSTANOWIENIE Z DNIA 28 MAJA 2009 R.
Sygn. akt III KZ 22/09
W ramach kontroli warunków formalnych wniosku o wznowienie postępowania badaniu podlega, między innymi, wskazanie podstaw do wznowienia postępowania. Z przejętego do postępowania wznowieniowego art. 530 § 2 in fine k.p.k. (art. 545 § 1 k.p.k.) wynika, że odmowa przyjęcia kasacji może nastąpić, gdy oparto ją na innych powodach niż wskazane w art. 523 § 1 k.p.k. Stosując ten przepis odpowiednio w postępowaniu o wznowienie postępowania należy przyjąć, że również odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania może nastąpić, gdy we wniosku wskazano inne podstawy niż wymienione w art. 540 i art. 540a k.p.k.
Przewodniczący: sędzia SN D. Świecki.
Sąd Najwyższy w sprawie Marka K., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 maja 2009 r. zażalenia wniesionego przez skazanego na zarządzenie sędziego Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 4 lutego 2009 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania na podstawie art. 530 § 3 w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie
We wniosku o wznowienie postępowania skazany Marek K. domagał się wznowienia postępowania co do orzeczenia o karze grzywny w części dotyczącej wysokości stawki dziennej grzywny w celu obniżenia jej wysokości z 27 zł do 17 zł, podnosząc, że ujawniły się nowe fakty nieznane przedtem Sądowi, wskazujące na niezgodność ustalonej przez Sąd jego sytuacji majątkowej z obecnym jej stanem. Jednocześnie wniósł o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.
Zarządzeniem z dnia 4 lutego 2009 r. sędzia Sądu Apelacyjnego w G. na podstawie art. 540 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 429 § 1 w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania argumentując, że art. 540 § 1 k.p.k. nie przewiduje takiej podstawy wznowienia i w związku z tym nie ma potrzeby nadania wnioskowi dalszego biegu, gdyż nie jest on dopuszczalny z mocy ustawy.
W zażaleniu na to zarządzenie skazany podniósł, że zachodzi podstawa do wznowienia postępowania z art. 440 k.p.k., gdyż wydany wobec niego wyrok był rażąco niesprawiedliwy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że w postępowaniu o wznowienie postępowania „odpowiednie” stosowanie art. 429 i art. 530 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. oznacza, iż wniosek o wznowienie postępowania podlega kontroli dokonywanej przez prezesa sądu. W ramach kontroli warunków formalnych wniosku o wznowienie postępowania badaniu podlega m. in. wskazanie podstaw do wznowienia postępowania. Z przejętego do postępowania wznowieniowego art. 530 § 2 in fine k.p.k. (art. 545 § 1 k.p.k.) wynika, że odmowa przyjęcia kasacji może nastąpić, gdy oparto ją na innych powodach niż wskazane w art. 523 § 1 k.p.k. Stosując ten przepis „odpowiednio” w postępowaniu o wznowienie postępowania należy przyjąć, że również odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania może nastąpić, gdy we wniosku wskazano inne podstawy niż wymienione w art. 540 i art. 540a k.p.k.
Wniosek o wznowienie postępowania może złożyć strona (art. 542 § 1 k.p.k.), z tym że gdy nie pochodzi on od prokuratora, to obarczony jest brakiem formalnym jeżeli nie jest sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego (art. 545 § 2 k.p.k.). Wtedy należy wezwać stronę do jego uzupełnienia w trybie w art. 120 § 1 k.p.k. Jednakże w sytuacji, gdy z wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez stronę wyraźnie wynika, że domaga się wznowienia postępowania w oparciu o inne powody niż wymienione w art. 540 i art. 540a k.p.k., to wówczas nie ma potrzeby wzywania strony do uzupełnienia wskazanego braku formalnego wniosku, czy też rozpoznawania złożonego równocześnie wniosku o wyznaczenie z urzędu adwokata albo radcę prawnego do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.
Dlatego też w rozpoznawanej sprawie sędzia Sądu Apelacyjnego w G. prawidłowo odmówił przyjęcia wniosku, gdyż wskazana w nim okoliczność nie należy do żadnej z podstaw wznowienia postępowania wymienionych w art. 540 k.p.k. W takiej sytuacji wniosek o wznowienie postępowania jest niedopuszczalny z mocy ustawy. Natomiast podstawą procesową odmowy przyjęcia wniosku powinien być „odpowiednio” zastosowany art. 530 § 2 in fine k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.
Z tych też względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.