Treść orzeczenia
Sygn. akt III KZ 16/16
Postanowienie
Dnia 31 marca 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Skoczkowska
w sprawie D. W., wobec którego warunkowo umorzono postępowanie o czyn z art. 190a § 1 k.k. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 31 marca 2016 r., zażalenia obrońcy, na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Okręgowego w S., z dnia 18 grudnia 2015r., w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie
Wskazanym powyżej zarządzeniem, odmówiono uwzględnienia wniosku obrońcy D. W. w przedmiocie doręczenia mu na piśmie wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 29 marca 2012 r., wraz z uzasadnieniem.
Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca oskarżonego podnosząc, iż wniosek został złożony w terminie ustawowym, który biegł od dnia doręczenia mu odpisu wyroku. W związku z tym wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia (w oryginale postanowienia) i doręczenie mu wyroku z uzasadnieniem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne, a wniosek w nim zawarty nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie wykazał bowiem, aby zaskarżone zarządzenie posiadało jakiekolwiek wady natury faktycznej lub prawnej. Jak słusznie natomiast zauważono w zaskarżonym zarządzeniu zawity siedmiodniowy termin do złożenia wniosku przez obrońcę o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem rozpoczął swój bieg w dniu ogłoszenia wyroku, czyli w dniu 3 grudnia 2015 r. Wysłany więc przez obrońcę wniosek w dniu 14 grudnia 2015 r. zasłał złożony po terminie i słusznie zaskarżonym zarządzeniem nie został on uwzględniony. Zauważyć jedynie należy, że Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie nie miał obowiązku doręczania obrońcy odpisu wyroku, a jego doręczenie nie oznacza wcale, że ulega zmianie sposób liczenia terminów zawitych, z czego obrońca jako podmiot fachowy winien zdawać sobie sprawę.
Na zakończenie zauważyć należy, że uzasadnienie wyroku zostało sporządzone na wniosek oskarżonego.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.