Treść orzeczenia
Sygn. akt III KZ 14/13
Postanowienie
Dnia 11 kwietnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Cesarz
w sprawie W. R. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 kwietnia 2013 r., zażalenia skazanego na zarządzenie zastępcy przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 29 stycznia 2013 r., o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku tego Sądu, z dnia 9 października 2012 r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie
Zażalenie jest niezasadne. W myśl art. 526 § 1 k.p.k., jeżeli kasacja nie pochodzi od podmiotów kwalifikowanych (prokuratora, Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich albo Rzecznika Praw Dziecka), powinna być sporządzona i podpisana przez obrońcę będącego adwokatem. Skazany w zakreślonym terminie nie dopełnił tego obowiązku. Wadliwości zaskarżonego zarządzenia upatrywał on w fakcie niewyznaczenia mu adwokata z urzędu, który by wywiódł kasację. W związku z tym przypomnieć należy, że w postępowaniu okołokasacyjnym najpierw wyznaczony został adw. K. S., broniący skazanego w obu instancjach. W. R. wnosił, aby temu właśnie adwokatowi doręczono odpis wyroku Sądu odwoławczego z uzasadnieniem w celu sporządzenia przez niego kasacji. Na kolejny wniosek skazanego, który utracił zaufanie do dotychczasowego obrońcy, wyznaczono nowego obrońcę w osobie adw. M. S. Nie znalazła ona podstaw do wniesienia kasacji, czemu dała wyraz w złożonej opinii. Słusznie więc Sąd Apelacyjny uznał, że kasacja może być wniesiona, ale przez adwokata, którego ustanowi skazany. Domaganie się przez niego wyznaczenia kolejnego obrońcy w sytuacji gdy uprzedni adwokat po wykonaniu rzetelnie swych obowiązków nie znalazł powodów do wywiedzenia kasacji, stanowi próbę wymuszenia jej na nowym adwokacie z urzędu, do czego nie ma podstaw w obowiązujących przepisach.
Dlatego postanowiono jak na wstępie.