Treść orzeczenia
Sygn. akt III KO 54/12
Postanowienie
Dnia 20 marca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Eugeniusz Wildowicz
w sprawie A. K. o wznowienie postępowania po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 marca 2013 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2013 r., o uznaniu za bezskuteczny wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2013 r. Przewodniczący III Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. uznał za bezskuteczny wniosek A. K. z dnia 7 maja 2012 r. o wznowienie postępowania. Powodem takiej decyzji było stwierdzenie, że skazany nie uzupełnił w zakreślonym terminie braku formalnego wniosku poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata z wyboru. Do uzupełnienia tego braku skazany został zaś wezwany zarządzeniem z dnia 21 listopada 2012 r., po tym jak wyznaczony z urzędu obrońca złożył opinię o braku podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania.
Powyższe zarządzenie zaskarżył skazany i zarzucając mu naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i „Wstępu do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka”, wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i nadanie (biegu) wnioskowi o wznowienie postępowania oraz „dopuszczenie dowodów wskazanych w uzasadnieniu nin. zażalenia, na okoliczności tam powołane”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Skarżący nie podważa bowiem, leżącego u podstaw zaskarżonego zarządzenia, ustalenia że wniosek o wznowienie postępowania nie spełnia warunku formalnego określonego w art. 545 § 2 k.p.k., to jest wymagania, aby sporządzony został i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego. Ustalenie to na gruncie obowiązującego prawa skutkuje zaś odmową przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.
W zażaleniu nie kwestionuje się również przebiegu postępowania w sprawie, w tym faktu wyznaczenia skazanemu obrońcy z urzędu w celu ewentualnego sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, a także nie uzupełnia w zakreślonym terminie braku formalnego tego wniosku poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata z wyboru.
W tej sytuacji złożone zażalenie nie może przynieść pożądanego przez skarżącego rezultatu. W istocie jedynym sposobem skutecznego zakwestionowania zaskarżonego zarządzenia byłoby bowiem wykazanie, że zgodnie z wymogami prawa procesowego wniosek o wznowienie postępowania został sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego, a skazany tego nie uczynił. Dlatego brak jest podstaw do wzruszenia tego zarządzenia.
Kierując się powyższym Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.