III KO 104/12PostanowienieSNIzba Karna · Wydział III

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 września 2013 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt III KO 104/12

Postanowienie

Dnia 10 września 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marian Buliński

SSN Piotr Hofmański

w sprawie M. M. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w R. zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 kwietnia 2012 r., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 września 2013 r., z urzędu kwestii dopuszczalności wniosku o wznowienie postępowania, postanowił:

1. pozostawić bez rozpoznania wniosek obrońcy skazanego M. M. z dnia 8 listopada 2012 r. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w R., zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r.,

2. zwolnić M. M. w całości od ponoszenia kosztów postępowania wznowieniowego, zarządzając zwrot uiszczonej przez niego opłaty od wniosku o wznowienie postępowania w kwocie 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych).

Uzasadnienie

W dniu 8 listopada 2012 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy M. M. o wznowienie w odniesieniu do tego skazanego – w oparciu o przepis art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. – postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w R. o sygn. akt II K …/10, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r.

W pisemnym stanowisku prokurator Prokuratury Generalnej wniósł o dokonanie czynności sprawdzających w trybie art. 546 k.p.k. w zw. z art. 97 k.p.k., a stanowisko to podzielił Sąd Najwyższy wydając stosowne postanowienie w dniu 20 marca 2013 r. (III KO 104/12).

Równolegle w przedmiotowej sprawie toczyło się postępowanie prowadzone w oparciu o przepisy rozdziału 55 Kodeksu postępowania karnego w związku z kasacjami wniesionymi od powołanego wyżej wyroku Sądu Apelacyjnego przez obrońców skazanych M. C. oraz M. M. (wpływ do Sądu Najwyższego w dniu 11 stycznia 2013 r.).

Po wykonaniu przez obrońcę skazanego M. M. nałożonego przez Sąd Najwyższy zobowiązania do dostarczenia dokumentacji medycznej dotyczącej wyżej wymienionego, a przed skierowaniem sprawy do Sądu Okręgowego w R. w celu przeprowadzenia dowodu z opinii sądowo – psychiatrycznej, wyrokiem z dnia 20 czerwca 2013 r., sygn. akt III KK 12/13, Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M. C., natomiast w części dotyczącej skazanego M. M. uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r., i sprawę przekazał w tym zakresie powołanemu wyżej Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Postępowanie wznowieniowe w niniejszej sprawie, zainicjowane powołanym na wstępie wnioskiem, stało się niedopuszczalne.

Przepis art. 540 k.p.k. przewiduje możliwość wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. O ile w czasie składania przez obrońcę skazanego M. M. wniosku o wznowienie postępowania warunek ten, uprawniający do wystąpienia z tego rodzaju nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, był spełniony, o tyle sytuacja procesowa uległa diametralnej zmianie z chwilą wydania przez Sąd Najwyższy orzeczenia w toczącym się jednocześnie postępowaniu kasacyjnym. Uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w odniesieniu do M. M. spowodowało, że przestał istnieć substrat postępowania prowadzonego na podstawie przepisów rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego. Powyższe obligowało Sąd Najwyższy do pozostawienia przedmiotowego wniosku o wznowienie bez rozpoznania w oparciu o przepis art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., niedopuszczalne jest bowiem z mocy ustawy (art. 429 § 1 in fine k.p.k.) wznowienie postępowania, które nie zostało prawomocnie zakończone.

Mając na uwadze, że pozostawienie wniosku o wznowienie bez rozpoznania było wynikiem okoliczności niezależnych od skazanego uznać jednocześnie należało, że względy słuszności przemawiają za zwolnieniem M. M. w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych postępowania wznowieniowego, co skutkować musiało zarządzeniem zwrotu uiszczonej przez niego opłaty (art. 639 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 616 § 2 k.p.k.).

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.