III KK 39/14PostanowienieSNIzba Karna · Wydział III

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2014 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt III KK 39/14

Postanowienie

Dnia 18 marca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Rafał Malarski

na posiedzeniu w trybie art. 531 § 1 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 18 marca 2014 r., w sprawie W. C. – W., skazanej z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k., kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 2 października 2013 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 17 lipca 2013 r., postanowił

1) pozostawić kasację bez rozpoznania;

2) obciążyć skazaną kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne.

Uzasadnienie

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 2 października 2013 r., utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 17 lipca 2013 r., skazanej wymierzona została kara roku pozbawienia wolności, której wykonanie zostało warunkowo zawieszone na okres 2 lat próby.

Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca, stawiając zarzut rażącego naruszenia prawa procesowego. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Kasację w niniejszej sprawie należało pozostawić bez rozpoznania. Na pełną akceptację zasługiwało stanowisko prokuratora zawarte w odpowiedzi na tę skargę. Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia kasację bez rozpoznania między innymi, jeżeli nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k. (chodzi tutaj o art. 120 § 2 k.p.k., art. 429 § 1 k.p.k. oraz o art. 523 § 1 k.p.k.). Zgodnie z art. 523 § 2 i 4 k.p.k., kasacja wniesiona na korzyść oskarżonego, któremu nie została wymierzona bezwzględna kara pozbawienia wolności, oparta może być jedynie na uchybieniach wymienionych w art. 439 k.p.k. W przeciwnym wypadku jest ona niedopuszczalna z mocy ustawy, co z uwagi na treść art. 429 § 1 k.p.k. uniemożliwia jej merytoryczne rozpoznanie. W niniejszej sprawie skarżący oparł swoją kasację na tak zwanych względnych powodach odwoławczych spoza katalogu zawartego w art. 439 k.p.k., w sposób wyraźny formalnie zarzucając naruszenie prawa procesowego. Również w aspekcie merytorycznym, w treści skargi, obrońca nie podnosi żadnych okoliczności mogących stanowić tak zwane bezwzględne przyczyny odwoławcze. Z uwagi więc na podniesienie w kasacji jedynie względnych powodów odwoławczych, przy wymierzeniu skazanej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, rozpoznanie przedmiotowej skargi było niedopuszczalne. Należało ją w związku z tym pozostawić bez rozpoznania.

Na podstawie art. 518 k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z z art. 636 § 1 k.p.k., skazaną obciążono kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.