Treść orzeczenia
Sygn. akt III KK 175/12
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 23 stycznia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)
SSN Jerzy Grubba
SSN Dorota Rysińska (sprawozdawca)
Protokolant Anna Korzeniecka-Plewka
przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Krzysztofa Parchimowicza , w sprawie D. B. oskarżonego z art. 207 § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 8 grudnia 2011 r., uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z.
Uzasadnienie
D. B. został oskarżony o fizyczne i psychiczne znęcanie się, w okresie od 15 lutego 2011 r. do 6 września 2011 r. w Z., nad córką Katarzyną i żoną Jolantą, tj. o popełnienie przestępstwa określonego w art. 207 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2011 r. Sąd Rejonowy w Z., na mocy art. 66 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 67 § 1 i 2 k.k., postępowanie karne wobec D. B. umorzył warunkowo, ustalając okres próby na rok, oddając go w tym czasie pod dozór kuratora sądowego oraz nakładając na niego, na mocy art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 7b k.k., obowiązek opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzoną.
Wyrok ten uprawomocnił się wobec jego niezaskarżenia przez żadną ze stron.
Obecnie od tegoż wyroku kasację wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył on wyrok na niekorzyść oskarżonego i zarzucił orzeczeniu rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 66 § 1 k.k., polegające na warunkowym umorzeniu postępowania mimo niespełnienia określonej w tym przepisie przesłanki niekaralności za przestępstwo umyślne, albowiem D. B. był wcześniej skazany za popełnienie przestępstwa z art. 178a § 2 k.k. na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 20 października 2009 r., sygn. akt II K … . Na przytoczonej podstawie autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Kasacja jest w oczywistym stopniu zasadna.
Stan dowodowy sprawy z chwili wydania zaskarżonego wyroku, warunkowo umarzającego postępowanie karne wobec D. B., wskazywał (zapis w karcie karnej, oświadczenie oskarżonego o karalności), że oskarżony był uprzednio karany za przestępstwo umyślne. Okoliczność ta znajduje obecnie jednoznaczne potwierdzenie w dołączonym do akt, prawomocnym wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 20 października 2009 r., sygn. akt II K …, skazującym oskarżonego za czyn określony w art. 178a § 2 k.k., który bez wątpienia należy do kategorii przestępstw umyślnych.
W powyższym świetle, żadnych zastrzeżeń nie budzi stwierdzenie zarzutu kasacji, że zaskarżony nią wyrok zapadł z rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem przepisu art. 66 § 1 k.k. Unormowanie to bowiem pozwala na warunkowe umorzenie postępowania karnego tylko wobec takiego sprawcy, który nie był karany za przestępstwo umyślne (niezależnie od jego podobieństwa do przestępstwa obecnie zarzuconego oraz od rodzaju wcześniej orzeczonej kary). Przesłanka ta w odniesieniu do D. B. nie została spełniona, zastosowanie więc wobec niego instytucji warunkowego umorzenia postępowania, ewidentnie uchybiało wymienionemu przepisowi prawa materialnego.
Z tych względów Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.