III CZ 56/09PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział III

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2009 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt III CZ 56/09

Postanowienie

Dnia 4 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku oś. K. przeciwko J.D. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 grudnia 2009 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 11 sierpnia 2009 r., sygn. akt [...], odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2009 r. odrzucił skargę J.D. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku tego sądu z dnia 12 marca 2007 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych - zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym podejmowanych przed sądem niższej instancji - a J.D. sporządził skargę osobiście. W związku z tym skargę tę należało, zgodnie z art. 4246

§ 3 k.p.c., odrzucić.

Postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 11 sierpnia 2009 r. J.D. zaskarżył zażaleniem, również sporządzonym osobiście.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Sąd Rejonowy trafnie wyjaśnił, że stosownie do art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, rozciągające się także na czynności procesowe związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym podejmowane przed sądem niższej instancji. Wspomniany wymóg zastępstwa dotyczy zatem też rozpoznawanego przez Sąd Najwyższy zażalenia na odrzucenie skargi na niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 3941 § 1 k.p.c.). Z tych samych przyczyn, z których Sąd Rejonowy odrzucił skargę J.D., należało więc również odrzucić jego zażalenie na odrzucenie skargi.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 373 w związku z art. 39821 k.p.c.).

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.