Treść orzeczenia
Sygn. akt III CZ 11/13
Postanowienie
Dnia 8 marca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z wniosku Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w M. przy uczestnictwie J. S. o zastosowanie leczenia odwykowego alkoholowego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 marca 2013 r., zażalenia uczestniczki na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 września 2012 r., oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 września 2012 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił apelację uczestniczki J. S. od postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 27 czerwca 2012 r. W zażaleniu na to postanowienie uczestniczka zarzuciła, że pozbawiono jej możliwości przedstawienia dowodów, z których wynika wyjaśnienie motywów, którymi kierowała się Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Sąd Okręgowy odrzucając apelację uczestniczki trafnie zwrócił uwagę, że Sąd Rejonowy w M. w swoim postanowieniu z dnia 27 czerwca 2012 r. orzekł zgodnie z żądaniem uczestniczki i oddalił wniosek Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych o jej przymusowe leczenie alkoholowe. Niewątpliwie orzekł więc na korzyść uczestniczki. W tej sytuacji uczestniczka nie ma interesu procesowego, aby żądać uchylenia tego postanowienia. Jeżeli, tak jak twierdzi w swojej apelacji uczestniczka, Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w M. oraz wskazane przez nią osoby naruszyły jej dobra osobiste może ona poszukiwać ochrony tych dóbr w odrębnym procesie. Uchylenie postanowienia Sądu Rejonowego, jednoznacznie korzystnego dla uczestniczki mogłoby zaś spowodować konieczność rozpoznawania na nowo sprawy, która została tym orzeczeniem rozstrzygnięta zgodnie z wnioskiem uczestniczki. W tej sytuacji skoro po stronie skarżącej brak interesu prawnego dla skarżenia tego orzeczenia (gravamen), to odrzucenie jej apelacji od postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 27 czerwca 2012 r., uznać należy za zgodne z prawem. Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.