III CSK 15/08PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział III

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2008 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt III CSK 15/08

Postanowienie

Dnia 14 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa Wyższej Szkoły T.(...) w K. przeciwko W. K. i P. R. o uznanie umowy za bezskuteczną, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lutego 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 czerwca 2007 r., sygn. akt I ACa (…), I ACz (…) odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanych kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Powódka Wyższa Szkoła T.(...) w K. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 czerwca 2007 r.

Przepis art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c. wymaga, aby skarga kasacyjna zawierała „wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie”. Skarga kasacyjna, którą wniósł zawodowy pełnomocnik, nie spełnia istotnego wymagania procesowego, przewidzianego w art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c. Brak w niej bowiem uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Autor skargi kasacyjnej w zakresie wymagania określonego w 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. ograniczył treść skargi kasacyjnej do stwierdzenia: „wnoszę o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c., wobec istnienia potrzeby wykładni przepisu art. 527 k.c., budzącego poważne wątpliwości w doktrynie prawa cywilnego i w orzecznictwie”. W uzasadnieniu skargi jej autor nie uzasadnił tezy o występowaniu w doktrynie „poważnych wątpliwości” w zakresie wykładni tego przepisu, ani nie wskazał judykatów, które świadczyłyby o tym, że w orzecznictwie na tle wykładni art. 527 k.c. występuje rozbieżność.

Niezamieszczenie w skardze kasacyjnej uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania stanowi istotną wadę, której nie można usunąć w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, i w związku z tym podlega odrzuceniu a limine jako niedopuszczalna. Stanowisko takie prezentowane zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie Sądu Najwyższego - w odniesieniu do istotnego elementu kasacji, jakim był wymóg przedstawienia okoliczności uzasadniających jej przyjęcie do rozpoznania – zachowało aktualność na gruncie przepisów dotyczących skargi kasacyjnej. Spełnienie obowiązku wynikającego z art. 3983

§ 1 pkt 3 k.p.c. nie może polegać tylko na odwołaniu się do powołanych podstaw, na których oparta została skarga. Odwołanie się do podstaw kasacyjnych nie wypełnia obowiązku uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Byłoby to bowiem zbędnym powielaniem argumentów wskazanych w uzasadnieniu podstaw kasacyjnych, służących wykazaniu ich zasadności.

Skoro więc skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. należało ją odrzucić (art. 3986

§ 3 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd

Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.